"Bondscoach worden is mijn droom, die lat leg ik hoog"

Door Voetbalcentraal, friday 2015-05-08 12:00:00

HEERENVEEN – Vera Pauw passeerde haar voor het EK 2009. Toch is de oud-bondscoach van het Nederlands vrouwenelftal een groot voorbeeld voor Jessica Torny (34). Vrijdag coacht ze na drie seizoenen haar laatste wedstrijd voor sc Heerenveen Vrouwen. Maar: van haar gaan we nog heel veel horen. “Bondscoach worden is mijn droom.” TEKST: Maarten de Jong Je maakt je op voor je afscheidswedstrijd met sc Heerenveen Vrouwen. Vrijdag speel je met je team tegen Anderlecht. Wordt het een emotionele avond? Jessica Torny in gesprek met Voetbal Centraal. “Zoals ik me nu voel, niet, maar ik ben een dusdanig emotioneel mens dat de woorden van de speelsters me kunnen raken. Sommige meiden zullen misschien dubbele gevoelens hebben bij mijn vertrek. Je hebt een band met een coach, of je hebt die niet. Mijn laatste dag is eind juni, op 16 juni starten de trainingen in aanloop naar het volgende seizoen. Vooralsnog is er geen trainer. Ik laat die meiden niet aan hun lot over. Ik maak het hier af zoals ik het zelf had willen doen. Dan kan niemand me straks iets verwijten. Daarna is het aan de nieuwe trainer. Of ik ooit terugkeer? Daar doe ik geen uitspraken over. Ik heb een droom en dat is waar ik op inzet. Ik leg de lat misschien erg hoog, maar bondscoach worden is wat ik graag wil. Mijn doel is mezelf zodanig te ontwikkelen dat ik een topcoach word.” Met de Nederlandse competitie ben je op dit moment klaar? Zeven Nederlandse clubs in de Eredivisie Vrouwen is niet wat jij wilde. “Ik had graag gezien dat de drie beste Belgische ploegen er bij hadden gezeten. Een competitie van tien was voor mij de beste optie geweest, maar je moet wel reëel zijn. We hebben er niets aan om tegen de onderste drie Belgen te gaan voetballen, al hebben we het daar met sc Heerenveen moeilijk tegen gehad. Als je je door wilt ontwikkelen, moet je maar gewoon drie keer tegen een Nederlandse club spelen. We moeten èrgens starten. Ik hoop dat we over een paar jaar de vruchten gaan plukken van deze competitie en daar geloof ik wel in. We plaatsen ons al structureel voor een groot toernooi. Met Onder 19 Vrouwen gaan we misschien alsnog naar het EK. De kans bestaat, nu de juridische afdeling van de KNVB er achter aan zit. Dat zou wel heel mooi zijn.” Vera Pauw en Hesterine de Reus zijn vrouwelijke topcoaches. Sarina Wiegman is nu assistent-bondscoach, jij bent assistent bij Onder 19. Het lijkt er op dat jullie de nieuwe generatie zijn. “Dat klinkt wel heel mooi, hè. Vera is altijd een groot voorbeeld voor me geweest. Ze heeft me in 2009 achtergelaten in Nederland en me niet meegenomen naar het EK. Ondanks dat, is ze voor mij een grootheid. Datzelfde geldt voor Sarina Wiegman. Ze heeft zes jaar goed werk geleverd bij ADO Den Haag Vrouwen. Dan kun je zeggen wat je wilt, maar ik vind het terecht dat ze assistent-bondscoach is en de cursus Coach Betaald Voetbal gaat doen. Ik hoor nog steeds dat mensen zeggen: ja, maar Sarina Wiegman is een vrouw. Die wordt toch niet afgewezen. Daar doe je haar ontzettend mee te kort. Ze is gewoon een heel goede coach. Ik hoop dat ik van haar zou mogen leren. Kijk, ik weet niet hoe de toekomst er uit gaat zien. Maar: als ze tegen mij zeggen dat Sarina bondscoach wordt en ze mij vragen als assistent, hoef ik geen seconde na te denken. Dan zeg ik direct ja, al is dit nu niet aan de orde." Met wat voor doel ben je zelf trainer geworden? “Ik heb mijn carrière voortijdig moeten beëindigen. Blessures speelden me parten. Voetbal zit in mijn hart en nieren, dus ik wilde daar graag iets mee doen. Dat leiding geven en les geven in me zat, was wel te zien bij Defensie. Daar was ik sportinstructeur. Ik wilde verder kijken en zien waar het schip zou stranden. Heerenveen meldde zich, maar aanvankelijk kwam die overstap te vroeg. Een jaar later vroegen ze me opnieuw. Dan ga ik mijn TC-1 doen en wil ik dat Foppe de Haan me gaat begeleiden, zei ik. Dan wordt het de dood of de gladiolen. Ze gingen akkoord en daar ben ik nu nog erg blij mee. Ik had gigantisch op mijn bek kunnen gaan, maar volgens mij is dat niet gebeurd. Ik had me geen betere leerschool kunnen wensen. Bij een team als FC Twente Vrouwen komt een trainer terecht in een gespreid bedje. Daar had ik me niet zo kunnen ontwikkelen als ik nu heb gedaan. Er is veel op me afgekomen, van training geven tot managen. Help, dacht ik af en toe. Het is wel mooi als ik daar met Sarina over praat. Die weet precies in wat voor situatie ik heb gezeten.” Je moet na drie seizoenen vertrekken bij sc Heerenveen Vrouwen, maar hebt met veel speelsters een goede band opgebouwd. Afscheid nemen bestaat niet? “Ik denk dat ik als je me dat vorig seizoen had gevraagd een ander antwoord had gegeven. Voor mezelf heb ik mijn periode bij sc Heerenveen Vrouwen al afgesloten, in de zin van dat ik het een plekje heb gegeven. Dat heeft ook te maken met het feit dat ik halverwege dit seizoen een aantal keer in de spiegel