Bert is `m!

Na de schamele vertoning tegen Engeland waarin de zwakheden van het Nederlands elftal en door de kracht van de Britten duidelijker werden dan ooit, bleven de criticasters opvallend rustig. Eén enkel iemand heeft voorzichtig maar o zo duidelijk zijn kanttekeningen geplaatst. En niet na deze erbarmelijke vertoning, maar tijdens de succesvolle kwalificatieperiode in juni. Niemand minder dan Cruijff zelf voorspelde in zijn column het gevaar van het spelsysteem tegen sterke tegenstanders die veel druk zetten. Volgens hem zal het elftal dan in twee delen uiteen vallen en de afstanden tussen de 6 veredelde verdedigers en vier aanvallers te groot zijn om circulatievoetbal te spelen. Vervolgens is het voor de tegenstander makkelijk om die druk er dan op te houden. Diegenen die de wedstrijd hebben gezien, zullen niets anders moeten concluderen dat het orakel het weer eens bij het goede eind had. Maar we hebben het natuurlijk over Engeland en Van Marwijk hoopt uit deze strijd iets te leren. Japan zal de volgende graadmeter worden.

Foto: Orange Pictures

Ik heb de afgelopen tien, misschien wel twintig jaar niet zo’n verschrikkelijke eerste helft meegemaakt. Oranje werd voor het eerst echt overklast; en dat door nota bene Japan. Het werd uiteindelijk 3-0 dankzij de individuele klasse van Sneijder en twee sublieme acties van Elia. Maar Bert heeft niets geleerd, Bert heeft genegeerd! Zal Van Marwijk beseffen dat we steeds meer onze kwaliteiten aan het verloochenen zijn in dit zeer behoudende concept gebouwd rondom minder getalenteerde, maar hardwerkende en loyale voetballers als Kuijt, Van Bommel, de Jong, Ooijer, Mathijssen en nu ook Mendes da Silva en Loovens die de cruciale posities in de as van het veld bekleden? De speelwijze van Van Marwijk en daarbij de invulling van de diverse posities is totaal ongeschikt voor dit Nederlands Elftal. Tegen de zwakkere tegenstanders tijdens de kwalificatie werd dit nog verhuld door de individuele klasse van enkele spelers en het feit dat deze ploegen zeer behoudend speelden zonder enige vorm van het zetten van druk. De bondscoach speelt met twee zeer statische centrale verdedigers, op papier opkomende backs die echter onder pressie van de tegenstander keurig op de eigen helft worden gehouden, twee verdedigende middenvelders die kort voor het verdedigend centrum spelen, drie aanvallende middenvelders die bij balverlies te ver terug zakken en bij balbezit tegen een overwicht op het middenveld of tussen de linies stuiten en één diepe spits die zeer geïsoleerd staat en dan ook nog eens continue uit zijn positie wegloopt.

Maar gelukkig kan Bert uit deze wedstrijd een hoop leren. Kuijt speelt sinds twee jaar bij Liverpool in dienst van onder andere Torres als rechtermiddenvelder, maar komt als spits echt te kort. Huntelaar toonde met zijn goal, diepgang en aanspeelbaarheid aan dat hij meer recht heeft op deze positie. Dit geldt ook voor Van Persie, die bij Arsenal centraal speelt, maar bij Van Marwijk verpietert aan de rechterkant. Met Elia die zich stormachtig ontwikkelt en Robben hebben we echte buitenspelers van wereldklasse. Sneijder is de absolute onbetwiste architect en levensgevaarlijk met zijn afstandschoten. Van der Wiel maakt een goede ontwikkeling door. Voetbaltechnisch is het zeer behoorlijk, zijn verdedigende capaciteiten en tactisch inzicht zullen verbeteren naar mate de leeftijd vordert. Loovens had moeite met het tempo en oogde laconiek en traag. Hopelijk zullen spelers als Maduro en Vlaar die in potentie meer aanleg hebben zich komende jaren verder ontwikkelen. Van Bronckhorst komt nu op leeftijd; dat is duidelijk te merken. Braafheid zal meer speeltijd moeten krijgen bij Bayern Munchen op een goede bezetting voor die positie te waarborgen.

Het Nederlands Elftal moet weer gaan spelen in een herkenbare stijl: aanvallend, pressie en met lef. Dat zit in onze genen, daar hebben we de spelers voor en de knowhow. Het is de beurt aan Bert. Bert is `m!!!!

Peter Boeykens // Voetbal Centraal

Gepubliceerd door Peter Boeykens | 05-09-09 | 23:46