Voetbal Centraal

Bellen met Bert - Je hebt ons voor de gek gehouden!
Gepubliceerd door Peter Boeykens | 14-07-10 | 09:00 13 reacties

”And now, the end is near,

And so I face the final curtain.

My friends, I'll say it clear;

I'll state my case of which I'm certain.

I've lived a life that's full -

I've travelled each and every highway.

And more, much more than this,

I did it my way.”

----------------------------------------

Dit is de voicemail van Bert Van Marwijk. De teleurstelling is groot en daarom ben ik nu niet bereikbaar. Spreek eventueel een boodschap in na de pieptoon.

Met Peter Boeykens. Ik wilde toch nog een laatste keer bellen. Ik had het je persoonlijk kunnen vertellen in Amsterdam. Maar ik kom niet. Er valt namelijk niets te vieren.

Natuurlijk moet ik toegeven dat de finaleplaats een goede prestatie was. Daar heb ik je de vorige keer ook mee gefeliciteerd. En ik kan me voorstellen dat vele mensen blind door chauvinisme en winstpartijen trots zijn op hun Oranje. Zelfs vele voetbalkenners, journalisten en analisten gingen in de euforie mee. We zijn niet in staat objectief en kritisch een oordeel te geven over de prestaties van jouw Oranje. We kijken terug op een geweldig toernooi en wijzen collectief de scheidsrechter als schuldige aan voor het mislopen van de begeerde wereldtitel.

Ik heb in ‘Bellen met Bert’ met een vette knipoog de perikelen rondom het Nederlands Elftal in beeld willen brengen. Maar wat ik nu ga zeggen is serieus, Bert. Want ik ben heel erg teleurgesteld. Misschien overdrijf ik een beetje. Maar je moet begrijpen dat ook ik emotioneel ben. Maar wel eerlijk!

Het Nederlandse voetbal is al meer dan dertig jaar een begrip over de hele wereld; exportproduct nummer één. Het staat voor creativiteit, snelheid, sierlijkheid, schoonheid en lef. Weliswaar werd nog nooit het wereldkampioenschap winnend afgesloten, maar de liefhebbers en kenners spraken met ontzag, waardering en liefde over onze aanvallende stijl van voetballen, onze weergaloze en gracieuze spelers en ook over onze moedige en tactisch briljante coaches. Daar ben je als Nederlander trots op. Een titel win je, vier je en krijgt vervolgens een klein plekje in de geschiedenis. Een imago leeft dagelijks, wordt over gesproken en geschreven en kan een onwisbare indruk achterlaten.

In de kwalificatie leerde we het nieuwe Oranje van jou al kennen als een op resultaat spelende en zuinige ploeg, in de oefencampagne werd die lijn verder doorgetrokken en op het toernooi werd zowaar nog degelijker en zakelijker gespeeld. In die twee jaar heb jij je ploeg en ons wijsgemaakt dat deze speelstijl noodzakelijk was. We moesten meer op z’n Duits gaan spelen, resultaatgericht en vooral realistisch voetballen. Want we gaan voor de wereldtitel. Nederland sterft altijd in schoonheid. En dat moest nu maar eens afgelopen zijn. We zijn er allemaal ingetuind door die mooie praatjes.

Niets geen titel. Ook dus niet met behoudend en zakelijk resultaatvoetbal. Ik zal je wat zeggen, Bert. Spanje heeft gewonnen met aanvallend en verzorgd combinatievoetbal. Het kan dus gewoon! En het ergste van alles is dat imago. Wat zorgvuldig meer dan 3 decennia is opgebouwd is met één WK teniet gedaan. Buitenlandse media waren verbaasd over de plotselinge metamorfose van ons nationaal voetbalelftal. Ze bestempelden ons als saai en fantasieloos. Tot overmaat van ramp werd zelfs het door ons verguisde en vervloekte Duitsland bejubeld. En dan de finale. Spanje was beter en speelde een type voetbal waartoe onze spelers trouwens ook in staat zijn. Het werd een keiharde wedstrijd waarin wij ons van een nog slechtere kant lieten zien. “Dirty Dutch” en “Beauty vs Beasts” kopten de Engelse tabloids.

Vier weken lang hebben we een eensgezinde en trotse natie gezien, gehersenspoeld met de gedachte dat we eindelijk eens verlost zouden worden van een langdurig trauma. We zijn voor de gek gehouden. We zijn verdrietig. We hebben het weer net niet gehaald. We hebben er weer een trauma bij. Maar we hebben meer verloren dan zomaar deze ene wedstrijd. Wij kunnen dan wel heel gekleurd vaderlandslievend terugkijken op deze mooie prestatie. Maar ik denk dat jij nog niet het besef hebt hoe de rest van de wereld inmiddels over ons Oranje denkt.

Bedankt Bert!

Oja, ik haal je nummer uit mijn telefoon. Het WK is afgelopen en heb alles gezegd wat ik je wilde zeggen.

Peter Boeykens // Voetbal Centraal

13 reacties: Laatste reactie woensdag 14 juli 2010 om 08:13 door Peter Boeykens

Djools maandag 12 juli 2010 om 15:22

Alsof we met aanvallend voetbal wel hadden gewonnen. Laten we eerlijk zijn: de ''grote 4" was een illusie. Onze beste voetballers zijn niet beter dan de beste voetballers van Spanje of Brazilie. In de breedte komen we echter tekort. Daarbij komt dat de beste voetballers van Spanje bijna dagelijks met elkaar samenspelen bij Barca en elkaar blindelings weten te vinden. Vandaar het vloeiende Spaanse getik. Onder de streep kwamen we kwalitatief tekort.
vcfreek maandag 12 juli 2010 om 16:00

Beetje zwak om achteraf nog te gaan zeuren over de andere speelstijl... Als we wereldkampioen waren geworden had niemand hier een woord over gezegd en nu het is mislukt hadden we mooier voetbal moeten spelen...
Peter Boeykens maandag 12 juli 2010 om 16:09

De ervaren lezers op VC kennen mij mening uit eerdere columns. Lees anders de columnbattle/luchtduel.
http://www.voetbalcentraal.nl/wk/2010/column-battle
Ik heb een eigen pittige mening. Maar zal nooit eerst het één roepen en achteraf het ander.
Djools maandag 12 juli 2010 om 17:12

Terecht dat je aan die eigen mening vasthoudt en maar goed ook dat er verschil van inzicht is over de meest wenselijke stijl. Dan krijg je in elk geval geen eenheidsworst. Zo heeft men in Duitsland 40 jaar aan het resultaatvoetbal vastgehouden en is men - gelukkig - overgeschakeld op wat meer technisch voetbal. Alleen maar Hollandse school is ook niet waar je gelukkig van wordt. Het moet een beetje een strijd tussen opvattingen blijven. Dat houdt het voetbal scherp en brengt ook nog brood op de plank bij de journalisten en analysten.
Limburger maandag 12 juli 2010 om 17:36

Sambavoetbal van Brazilië bestaat niet meer, de Duitse hardheid was aan Nederlandse kant te vinden en Oranje speelde als Die Mannschaft.
reneajax dinsdag 13 juli 2010 om 01:53

Ik moet mijn reactie weer beginnen met de constatering dat ik het weer 100% eens ben met Peter. Grappig. Als ik mijn mening geef op VC, dan word ik uitgescholden en zelfs bedreigd en dat ik er helemaal geen verstand van heb en ik niet meer serieus word genomen, terwijl ik precies hetzelfde zeg als Peter Boeykens, Hugo Borst, Johan Derksen en Johan Cruijff. De laatste zei gisteren:''Het spel was lelijk, hard, grof en veel te verdedigend. Absoluut niet kleurrijk en er zat weinig voetbal in'', Volgens Cruijff was het vooral onmacht dat Nederland op die manier speelde: ''Je speelt anti-voetbal als je denkt dat het de enige manier is om de opponent te verslaan. Nederland heeft twintig minuten goed gespeeld en is daarna overgeschakeld op schoppen en provoceren.'' Nu heb ik die twintig minuten waarschijnlijk gemist, maar de toon is gezet door de voetbalkenners van Nederland bij uitstek.
Ik kom ook niet naar de huldiging van een stelletje losers. Want wat valt er te vieren ? Die mooie karatetrap van de Jong ? De tackle van achteren van Van Bommel, of dat Mathijsen over de bal heen maait en dat Robben alleen voor de keeper tegen hem aan schiet of zich weer eens theatraal laat vallen ? Moeten we vieren dat Oranje zelfs slechter is gaan spelen dan Feyenoord dat met 1-4 in de eigen Kuip van Ajax verliest ? Een ordinaire schoppartij die niets meer met voetbal heeft te maken en zo onsportief is, dat ik mijzelf schaam om nederlander te zijn ? Moeten we dat op 13 juli gaan vieren ? Al vanaf de aanstelling van Bert van Marwijk, roep ik al dat het een schande is dat zo'n slechte trainer bondscoach mag worden. Vriendjespolitiek is aan de orde van de dag. Kuyt en van Bommel staan vast in de basis. Het is te triest voor woorden. Maar het ergste is dan nog om niet je verantwoordelijkheid te nemen en op te stappen, maar je eigen falen op de scheidsrechter af te wentelen. Misselijk ventje.
niethatenoverajax dinsdag 13 juli 2010 om 14:26

man man man rene je moet echt je kkbek houden waar woon je echt ik kom je opzoeken
Peter Boeykens dinsdag 13 juli 2010 om 14:57

@niethatenoverajax
doe jij eens even normaal. Iedereen mag een mening hebben. Zolang er maar niet wordt gescholden, gediscrimineerd of BEDREIGD!!
pantelic9 dinsdag 13 juli 2010 om 18:07

@ Peter Boeykens
Ik zag je vraag in VI Oranje en je werd nogal afgezaagd door Johan Derksen.
Hoe voel je je nu?
Peter Boeykens dinsdag 13 juli 2010 om 19:24

Ik voel me uitstekend.
Ik stelde een legitieme vraag. Ik ben van mening dat veel sportjournalisten uit angst niet meer kritisch durven te zijn.
Derksen is een normaal gesproken een uitzondering hierop, terwijl hij zelf Van Gelder bijvoorbeeld beticht van kontkruiperij. Zijn antwoord vond ik verbazingwekkend.
Eerst geeft hij aan mij een zolderkamertjescolumnist te vinden die het wel heel erg makkelijk heeft om mensen af te maken (daar heeft hij gelijk in!!!) en zegt vervolgens dat het noodzakelijk is om niet te kritisch te zijn omdat je goede band met clubs moet houden. Dat vond ik een hypocriet antwoord gezien zijn hetze tegen Van Gelder.
M.a.w., ik vond niet dat ik werd afgezaagd, het is namelijk inderdaad makkelijk (en heerlijk) om onafhankelijk en kritisch te zijn. Ik vond zijn antwoord eerder een nederlaag voor hemzelf.
ferdy16 dinsdag 13 juli 2010 om 21:16

Peter Boeykens @
dús dat was jij in VI Oranje. Ik kijk altijd Voetbal International, maar toen ik het zag, dacht ik er even niet aan dat jij dat was.
arjentrip19 woensdag 14 juli 2010 om 02:48

Peter,
Zou je ons kunnen uitleggen waarom de wereld landen als Italie, Duitsland, Argentinie, Brazilie etc niet herkent als landen die alleen maar schoppen? Ik kan je tig wedstrijden noemen waarbij deze landen in het verleden ver over de schrede zijn gegaan.
De WK titels van deze landen zijn bij iedereen nog bekend, de wedstrijden die ze agressief speelden allang weer vergeten
Zo zal het bij Nederland niet anders zijn. Over 30 jaar weet iedereen nog dat Nederland in 2010 de finale speelde, niemand die nog de karatetrap van de Jong kan herinneren.
Je naam bouw je in tientallen jaren op, die verspeel je niet in 1 wedstrijd. Als je over paar jaar weer een aanvallende coach hebt, dan is Nederland weer dat land van het aanvallende voetbal.
Persoonlijk geef ik de voorkeur er aan dat we een systeem hanteren waarbij we niet steeds de illusie hebben voetballend beter te zijn dan de anderen en elke keer weer in de valkuilen lopen van de defensielve anden. Die speelstijl mag je alleen hanteren als de kern bestaat uit spelers die dagelijks met elkaar trainen (zoals je zelf ook aangeeft als sterke punt bij Spanje). Helaas is dit dus niet zo, en dan is de taktiek van Marwijk gewoon een juiste keuze. Dan maar op zijn Duits, Italiaans, of hoe je het ook maar wilt noemen.
Jouw mening mag misschien zijn dat je wilt dat Nederland bekend blijft staan om aanvallend voetbal, maar ik denk dat het gros van Nederland wil dat we niet de naam hebben leuk ploegje, maar uiteindelijk winnen ze nooit wat. Dat mag je kritiekloos noemen, maar het zou ook kunnen zijn dat Nederland denkt dat we eindelijk eens ons verstand gebruiken.
Peter Boeykens woensdag 14 juli 2010 om 08:13

@Arjentrip19
16 miljoen bondscoaches, 16 miljoen meningen. Het Nederlandse voetbal kende haar grootste successen in 74, 78, 88 en 98 met het nationale elftal en in de jaren 70 en midden jaren 90 met het clubvoetbal. Alle met het typische, Nederlandse aanvallende voetbal. NIet alleen leverde ons dat een uniek imago op, maar tevens daadwerkelijk ook goede resultaten. Dat we nu in de finale zijn gekomen is een goede prestatie geweest. Maar ik kijk daar met realisme op terug. We hadden een selectie met spelers die tot de top 5 behoorde wat betreft kwaliteit. Dat je ver kon komen ongeacht het type spel, was duidelijk. We hebben tegenstanders getroffen met Japan, Kameroen, Denemarken, Slowakije en Uruguay die in alle omstandigheden in 9 van de 10 wedstrijden winnend zouden worden afgesloten. Brazilie was een sleutelwedstrijd. Dat land was door de behoudende speelstijl van Dunga niet top. Desondanks werden we in de 1e helft weggespeeld. Door een goede tweede helft en de rode kaart van Melo werd er alsnog winst uitgesleept. Al met al was deze route goed voor een finaleplek. En dit alles met defensief, behoudend voetbal. Uiteindelijk is hiermee ook geen prijs gepakt.
Wat overigens wel een winstpunt is in deze campagne is de homogeniteit en saamhorigheid in de ploeg, de werklust en motivatie van elke individu was top en we hebben een generatie met enkele winnaars erin. Als we dit nu eens weten te combineren met aanvallend en attractief voetbal, dan kan Nederland zowel prijzen winnen als ons imago weer oppoetsen. Want deze heeft zeker een flinke deuk opgelopen.
Het volk heeft als een grote massa achter Oranje gestaan en waardeert zeker het fantastische resultaat (dat hebben we in Amsterdam kunnen zien). Het is nu zaak om met een nuchtere blik terug te kijken en met realisme te evalueren.