'Ik ben niet trots op alles, maar zo is het nou eenmaal'

Door Voetbalcentraal, tuesday 2011-08-16 14:01:01

Deze rubriek zou eigenlijk moeten gaan over Koning Voetbal. Maar voetbal is slechts een bijzaak in de werkelijkheid. De belangrijkste weliswaar, maar toch niet meer dan dat. Dit bleek zondag met het overlijden van Fritz Korbach. De markante oud-trainer overleed op 66-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartaanval. Donderdag neemt het voetbal afscheid van een unieke coach, kleurrijk persoon en volbloed levensgenieter. Het was bekend dat het bergafwaarts ging met Korbach. Bij de geboren Duitser werd begin dit jaar keelkanker geconstateerd. Artsen brachten hem aan het verstand dat zij de hoop op herstel hadden opgegeven. Hoewel deze boodschap Korbach 'rauw op het dak viel', bleef hij strijdvaardig. "Ik sta met 2-0 achter, de uitgangspositie is beroerd. Er is niet lang meer te spelen, maar misschien dat ik in blessuretijd nog een hattrick weet te scoren", liet Korbach met zijn typische gevoel voor humor aan het AD weten. Als voetballer reikte Korbach niet verder dan de amateurs van ZSC Patria en SV Baarn, Zijn loopbaan als oefenmeester verliep daarentegen succesvoller. Bijna vier decennia lang acteerde Korbach in het betaald voetbal. Zo zwaaide hij de scepter bij FC Twente, SC Heerenveen, De Graafschap en Heracles Almelo. Met 926 wedstrijden achter zijn naam is Korbach de meest ervaren coach op de Nederlandse velden. In de herfst van 2007 verscheen er een biografie over Korbach. De alleszeggende titel: 'Onaangepast'. Want dat was Korbach, bij wie 'normaal doen' hoog in het vaandel stond. In het boek vliegen de incidenten, schokkende uitspraken, voortijdige ontslagen, affaires met vrouwen en het overmatig gebruik van 'papegaaiensoep' je om de oren. Dat laatste, de alcohol, had Korbach inmiddels afgezworen. Wie denkt dat Korbach als trainer uitgroeide tot een koekenbakker heeft het mis. "Fritz was op en top prof", benadrukte Leo Beenhakker in gesprek met Studio Voetbal. Niets voor niets kent de voetballerij het roemruchte 'Korbach-effect'. Korbach was als geen ander in staat om vastgelopen clubs weer op de rails te zetten. Zo wist hij liefst vijf keer promotie naar de eredivisie af te dwingen. Toch is vriend en vijand het er over eens dat zijn heftige levensstijl Korbach dwars heeft gezeten om als coach de top te bereiken. Er zijn tientallen, zo niet honderden anekdotes over de man met de onafscheidelijke sigaar, wiens brilletje steevast voor op zijn neus stond. Ik herinner hem vooral van zijn memorabele periode bij De Graafschap. Met d'ran-voetbal behaalde hij met de Superboeren in het seizoen 1996/1997 een achtste plek in de eredivisie, het beste resultaat uit de clubgeschiedenis. In zijn drie jaar in de Achterhoek wist Korbach zichzelf volop in de schijnwerpers te profileren. Zo lag hij op zijn eerste werkdag al knock-out op de grasmat door een epilepsieaanval. Toen hij de volgende ochtend wakker werd in het ziekenhuis trok Korbach de stekkers van zijn lichaam en uit de monitoren, hees zich in zijn pak, en vertrok direct naar het trainingsveld om daar alsnog voor zijn spelersgroep te staan. Ook zijn aanvaarding met de toenmalige Doetinchemse burgemeester Fokkens is legendarisch. De excentrieke Duitser sprak er schande van dat de burgervader het had gewaagd om duels van De Graafschap te verbieden en te verplaatsen. "Fokkens kan beter naar de hoeren fietsen", merkte Korbach zonder blikken of blozen op. Korbach deinsde er zelfs niet voor terug om De Graafschap eens te omschrijven als een club 'strontboeren'. Die kritiek leidde wel zijn vertrek in. "Dat zei ik tegen een paar mensen die eigenlijk in een inrichting horen", heugt Korbach zich. "Die albino’s hadden op de televisie, toen het slecht ging met Barcelona, het publiek met witte zakdoekjes zien zwaaien. Dus in een mindere periode van De Graafschap deden ze dat ook, alleen dan met stukjes afgescheurd wc papier. Waar ze eerst hun reet mee kunnen hebben afgeveegd." Korbach weet dat niet iedereen in zijn nopjes was met hem. "Er zijn Korbach-haters en Korbach-mogers", beseft de oud-trainer. Onomwonden erkent hij in zijn turbulente leven fouten te hebben gemaakt. "Ik ben niet trots op alles wat ik heb gedaan, maar zo is het nou eenmaal gegaan", stelt Korbach. Om vervolgens in geheel eigen stijl af te sluiten: "En die wijven vertellen alleen maar rottigheid over mij". Roel Tomassen // Voetbal Centraal