Foto: Pieter Hoogeveen

VELSEN-ZUID – Het woord pijn en Chavelli Stolk (26) lijken de afgelopen maanden onlosmakelijk met elkaar verbonden te zijn. De middenveldster van SC Telstar is al sinds mei geblesseerd en verloor in oktober haar vader. Dat kwam hard aan bij de voetbalster, die ruimte nodig had om het grote verlies te kunnen verwerken. Te lang blijven treuren, is er voor de Haagse alleen niet bij. Ze wil verder en hoopt vanavond haar rentree te kunnen maken in de Eredivisie Vrouwen.

TEKST: Maarten de Jong

Met haar vader John ging het al langer niet goed. "Hij is achttien jaar ziek geweest", vertelt Chavelli. "Hij heeft zeven hartinfarcten gehad en uiteindelijk terminaal hartfalen, maar kon telkens doorgaan. Hij overleefde alles, zelfs een hartstilstand. Mijn vader was geweldig; ik keek ontzettend tegen hem op. De dingen die hij deed, de manier waarop hij met problemen omging; dat bewonderde ik zo aan hem. Hij kreeg te horen dat hij nooit meer uit zijn rolstoel zou komen. Het volgende ziekenhuisbezoek ging hij lopend naar binnen, onder het mom van: wie kan hier nou niet lopen? Die mentaliteit was zeer noemenswaardig. Hij is op 56 jarige leeftijd overleden. Ja, dat is helaas veel te jong."

Rouwbanden Chavelli hield er elke dag rekening mee dat het slecht ging met haar vader. Ze was zich er van bewust dat hij eens de strijd op zou moeten geven. Ook Hans de Winter, haar trainer bij SC Telstar, was op de hoogte van de thuissituatie van de inwoonster van Den Haag. "Hij had altijd een tweede telefoon van mij bij zich, waarvan alleen mijn familie het nummer had. Mocht er dan iets gebeuren, kon ik zo het trainingsveld aflopen of desnoods de wedstrijd verlaten. Gelukkig is dat niet gebeurd. Mijn vader heeft altijd gevochten tegen zijn ziekte, maar heeft de strijd uiteindelijk toch verloren."

John Stolk overleed op 23 oktober. Acht dagen later werd hij begraven. Op 4 november nam SC Telstar het op tegen FC Zwolle (1-4 verlies) en in dat duel droegen alle speelsters rouwbanden om hun arm. Chavelli deed in die wedstrijd alleen niet mee. Op 26 november maakte ze haar rentree in de met 1-5 gewonnen ontmoeting met RKTSV. "Toen heb ík met rouwband gespeeld", vertelt de 26-jarige speelster. "En ik heb gescoord. Mijn neefje, Virgil Sloot, had die band toevallig ook net omgehad en scoorde ook. Dat was wel heel bijzonder. Als ik vanavond speel, zal ik ook een rouwband dragen, maar dan onder mijn kleding. We hebben al met rouwbanden gespeeld, dus dit is voor mij persoonlijk. Op die manier is mijn vader toch nog dicht bij mij in de buurt."

De middenveldster had haar vader de laatste jaren zelden bij een voetbalwedstrijd gezien. "Hij wilde dat zo graag, maar dat kon niet meer. Bij RCL is hij vorig jaar één keer geweest en dat was niet eens bij de beslissingswedstrijd. Gelukkig werd er toen veel gefilmd, dus heeft de trainer dvd’s naar hem gestuurd. Zo kon hij toch nog op de hoogte blijven van onze prestaties." Dit seizoen was John Stolk één keer toeschouwer bij een wedstrijd van SC Telstar. Vader Stolk, fervent supporter van ADO Den Haag, zat op de tribune toen SC Telstar tegen ADO Den Haag moest spelen (2-2). "Fans van ADO Den Haag hadden een spandoek gemaakt met daarop mijn naam en de tekst 'welkom terug'. Mijn vader wist dat ook. Jammer genoeg kon ik toen vanwege een blessure niet spelen, maar dat was toch wel mooi om mee te maken. Ik had echt ontzettend graag willen voetballen, ook al kon het niet. Andere meiden speelden, maar als ik mee had moeten doen, had ik dat gedaan."

Vervelende blessures Chavelli heeft in de loop der jaren voor de nodige clubs gespeeld. Ze kwam uit voor Quick Steps, Ter Leede, RVVH, ADO Den Haag, weer RVVH en vorig jaar RCL, maar heeft nog nooit zoveel last van blessureleed gehad als afgelopen seizoen. Ze had altijd al wat pijntjes in haar rug, maar heeft vorige jaargang de nodige andere blessures opgelopen. "We konden met RCL de titel pakken en dat wilde ik dolgraag. Ik had het advies gekregen om rust te pakken, maar dat wilde ik niet. Ik wil altijd voetballen, of het nou kan of niet. Ik heb wel wat moeite om mijn eigen grens te bepalen. Misschien heb ik wel helemaal geen grens. Maar wat is pijn? Als mijn lichaam aangeeft dat het niet meer kan, kan het niet meer. Ik heb bij RCL letterlijk dingen kapot gemaakt, ja. Dat zou ik zo weer doen als ik kampioen kan worden. Ik wil gewoon altijd voetballen. Ik ben chagrijnig als ik kan spelen en niet speel maar net zo chagrijnig als ik niet kan voetballen. Dan nog wil ik spelen."

De voormalige speelster van RCL revalideert eigenlijk al sinds mei van haar blessures. "Van iemand die een kruisbandblessure heeft, weet je dat hij of zij er enige tijd uit zal liggen. Sommige mensen vergeten wel eens dat ik ook al sinds mei uit de roulatie ben. Maar ik ga gewoon door. Ik heb na afgelopen seizoen drie weken vrij gehad omdat dat moest van de medische staf, maar ben daarna gaan revalideren. Ik bedoel, ik wilde toch die openingswedstrijd tegen ADO Den Haag meemaken. Ik ben bij die club in 2007 begonnen in de Eredivisie Vrouwen en de mannenploeg is mijn favoriete team, dus dat leek me prachtig. Misschien heb ik wel te gefocust naar dat duel toegeleefd. Een week voor de wedstrijd speelden we een oefenwedstrijd tegen Oranje Nassau 2. Nou, dat moest me wel lukken. Na twintig minuten ging het al fout. Ik gaf een steekpass op Claudia van den Heiligenberg en voelde al dat er iets fout zat in mijn lichaam. Alleen, ik ging gewoon door. Even later trapte ik een bal naar voren en wist ik dat het echt mis zat. Na die wedstrijd heb ik vier weken apart van de groep gerevalideerd, daarna heb ik telkens met pijntjes weer meegetraind. Ik kon eigenlijk niet spelen, maar was wel beschikbaar voor de trainer. Als hij me mee wilde laten doen, deed ik mee, dat was voor mij vanzelfsprekend. Ik voel nu wel dat ik eindelijk pijnvrij ben en dat doet me goed. Ik kan vanavond tegen SC Heerenveen wellicht spelen. Het is nu aan de trainer om te bepalen of ik mee kan doen."

Nangila? Laat maar verliezen! Vanavond hoopt SC Telstar eindelijk weer eens een wedstrijd te kunnen winnen. De ploeg verloor al drie duels op rij met forse cijfers en heeft inmiddels vijftien punten minder verzameld dan koploper ADO Den Haag. Dat was toch niet de bedoeling van de WitteLeeuwinnen, die zichzelf als doel hadden gesteld om kampioen te worden. "Ik kijk zelf graag van wedstrijd tot wedstrijd, maar de titel hebben we op dit moment uit ons hoofd gezet", vertelt Chavelli. "Winnen van SC Heerenveen zou heel mooi zijn. Dan gaan we toch met een ander gevoel de winterstop in dan dat we weer zouden verliezen. Het gaat nu niet zo lekker met SC Telstar, want we staan vijfde. Hopelijk kunnen we nu weer eens een keer een goed resultaat neerzetten."

Chavelli weet dat als de prestaties uitblijven de kritiek toeneemt. "Zeker omdat we hebben gezegd hebben dat we kampioen willen worden. Maar ik denk dat mensen altijd hun mening klaar hebben. Over Ajax wordt ook vanalles geroepen en dat is niet omdat het daar nu zo goed gaat. Maar goed, ik weet niet wie die mensen zijn die dat roepen en dat hoef ik ook niet te weten. Ze mogen natuurlijk zeggen wat ze willen, maar als ze achter ons staan, lijkt het me slimmer om ons positieve feedback te geven dan ons af te branden. Ik heb ook gelezen dat de speelsters van RCL het niveau niet aan zouden kunnen en dat de trainer volgens sommigen niet genoeg ervaring heeft in de Eredivisie Vrouwen. Tja, ik meen zelf dat ik het niveau wel aankan. Ik heb overigens nog geen een competitieduel gespeeld, dus hoe kun je dat nu zeggen? En Hans de Winter heeft vorig jaar met echt niet de meest makkelijke meiden om mee te werken de titel gepakt met RCL. Dat zegt ook wel iets. We hebben voldoende kwaliteit om met deze spelersgroep voor de titel te gaan. Ik weet zeker dat we er weer bovenop gaan komen. Nee, ik ben niet bang dat er speelsters weggaan in de winterstop, hoewel het zou natuurlijk wel zou kunnen. Als sommige meiden toe zijn aan een stapje hoger en die stap kunnen maken, gun ik hen dat natuurlijk wel van harte. Het zou heel jammer zijn, maar ook dat vangen we dan wel weer op. Laten we positief blijven."

Positief was Chavelli ook op haar kansen over een terugkeer in de Eredivisie Vrouwen. Ze voelde zich afgelopen vrijdag fit, maar maakte geen minuten tegen ADO Den Haag (1-4 verlies). Keepster Loes Geurts kreeg rood en dus moest Saskia Brekelmans als derde wisselspeelster invallen. "Maar SC Heerenveen is ook een mooie ploeg om tegen te spelen", meent Chavelli. "Bij die club speelt Nangila van Eyck, een van mijn beste vriendinnen. Ze komt vaak in Den Haag en is zo ongeveer geïntegreerd in onze familie. Nee, niet officieel, maar de kinderen van mijn zus zien haar als hun tante. Ze heeft ook op de begrafenis van mijn vader een woordje gedaan, dat geeft wel aan hoe de band tussen ons is." Vanavond zijn beide speelsters in ieder geval weer even tegenstanders. Zondag ziet het tweetal elkaar weer op een verjaardagsfeestje. "Ik hoop dat ik daar dan met de grootste glimlach kan zitten", zegt Chavelli. "Laat ons vanavond maar lekker die drie punten pakken."

Maarten de Jong // Voetbal Centraal

EK TIP: Mee doen aan de beste EK-pool site van Nederland? Klik hier!

Auteur: Maarten de Jong op 16 december 2011 om 16:00