Exclusief - "Spierballen? Pff, die hoef ik niet te hebben hoor"

VELSEN-ZUID – Trainingskamp? Welnee joh, dat had ze nog nooit meegemaakt. Ja oké, met de nationale jeugdselecties. Dat leek er wel op, maar daar ging het meer om het presteren en wedstrijden winnen dan om het bouwen aan een elftal. Maar Marbella was kei gaaf en de Brabantse Dominique Bruinenberg (19) gaat daarom vanavond met SC Telstar Vrouwen vol vertrouwen van start met de tweede seizoenshelft. TEKST: Maarten de Jong Brrrrr, ik moet toch niet in dat zwembad gaan líggen hè? Dominique dacht er in Marbella het hare van. “Gelukkig hoefden we ook niet met ons hele lichaam in dat koude ijswater, alleen met je benen. Dat is na een wedstrijd altijd goed voor je spieren. Sommige meiden hebben er echt in gezwommen, maar dat ging me toch te ver”, zegt de middenveldster in gesprek met Voetbal Centraal. “Ik zat liever wat dichter bij het hotel, op de kant, te genieten van de zon. Want het was met zo’n 23 graden natuurlijk wel een stukje warmer dan in Nederland.” Normaal gesproken deed Dominique niet zoveel in de winterstop. Met haar vorige club Margriet ging ze niet op trainingskamp, met de nationale elftallen hoefde ze ook niet vaak dagenlang op pad in de koudste maanden van het jaar. Op vakantie? Nee hoor, dat kon wel in de zomer, als het wat beter weer was. “En skiën is ook niks voor mij, dan bestaat de kans dat ik mijn been breek. Oh, ik kan het wel hoor, maar heb er niet zoveel mee. Lekker shoppen met vriendinnen, Kerst en oud en nieuw vieren, dat vind ik ook erg leuk om te doen. Maar ik moet zeggen dat het trainingskamp kei gaaf was. We hebben veel lol gehad.” Bruin worden Alleen hadden Dominique en de overige Witte Leeuwinnen in Marbella natuurlijk meer te doen dan alleen maar zonnebrandcrème smeren en languit op een strandstoel liggen. De ploeg was in voorbereiding op de tweede seizoenshelft in de Eredivisie Vrouwen en speelde twee oefenwedstrijden tegen de vrouwen van Malaga. Een keer ontmoette het Nederlandse gezelschap de sterkst mogelijke formatie, eenmaal speelde het team tegen een mixelftal, waardoor ook een aantal SC Telstar-vrouwen mee mochten doen met de Spanjaarden. Naast het voetballen had Dominique in Spanje nog een drukke bezigheid: school. Bij terugkomst in Nederland lag namelijk een flink aantal tentamens op haar te wachten. Dat werd dus leren, terwijl de andere meiden een steeds bruiner kleurtje kregen. Maar geen nood: daar had ze iets op gevonden. De studente personeel en arbeid zette gewoon haar kamerdeur wagenwijd open en legde haar boekje op haar schoot. “Toen kwam er iets warms mijn kamer binnen en kon ik alsnog van de zon genieten. Heerlijk vond ik dat.” Dominique is, eenmaal terug in Nederland, weer elke doordeweekse dag te bewonderen in het Tata Steel Stadion. Vorig seizoen trainde ze nog bij het KNVB Talentteam in Amsterdam en speelde ze in het weekend voor Margriet uit Oss. Dat was natuurlijk ook leuk, maar toch wel wat anders. Allereerst is nu natuurlijk de trainingsintensiteit hoger en voetbalt ze tegen betere tegenstanders. Maar er is meer. Neem nou het vervoer. “Vroeger kon ik op mijn fietsje naar de club toe. Alleen als het slecht weer was, werd ik wel eens gebracht. Nu zit ik op kamers in Amsterdam en ga ik in Diemen naar school. Ik neem mijn trainingsspullen altijd mee naar de les en kan dan daarna direct door naar SC Telstar. Dat is ideaal, want ik ben altijd ruim op tijd voor de training. Dan hoef ik me lekker niet te haasten”, zegt de middenveldster. De meiden van SC Telstar waren in het begin van het seizoen nog onbekenden voor Dominique. Dat was ook niet zo gek, want zij kwam over van het Brabantse Margriet, terwijl de rest van de speelsters, op keepster Eline Sol na, voor AZ of RCL hadden gevoetbald. Haar afkomst hadden de Noord-Hollandse dames al gauw geraden, want wie ‘echt’ zegt met een zachte g, kan alleen maar uit het zuiden van het land komen! Links, rechts, tien? Allemaal prima De Brabantse middenveldster is een van de meiden die bijna wekelijks in actie komt. Links, rechts, op tien, Dominique kan eigenlijk op elke positie op het middenveld wel uit de voeten. En das natuurlijk wel zo makkelijk voor haar trainer. Als dan iemand afhaakt, kan de Geffense die positie zonder enig probleem overnemen. Tenminste, als ze dan nog niet in de basis staat, want van de zeven wedstrijden die ze heeft gespeeld dit seizoen begon ze vijf keer vanaf het eerste fluitsignaal. “En dat had ik dus écht niet verwacht”, reageert Dominique met Brabantse tongval. “Ik ben bijna de jongste van het team en kwam hier naartoe met het idee om gewoon lekker mijn speelminuten te maken. Dat ik nu al zoveel heb gespeeld, is natuurlijk helemaal super.” Hoe zou dat komen? “We moeten Marjan Brouwer lang missen met een kruisbandblessure; zij viel al in de tweede wedstrijd van het seizoen geblesseerd uit. Ik heb toen eigenlijk haar plaats ingenomen. Ik werkte hard, was – in tegenstell