Exclusief - Eshly Bakker kan eindelijk met scherp schieten

VOORBURG – SC Heerenveen-uit, waarom ook niet, dacht de moeder van Eshly Bakker in het begin van dit seizoen. Een goede keuze, zo bleek, want dochterlief kreeg haar eerste basisplaats en scoorde haar eerste twee officiële goals. Vanavond speelt ADO Den Haag opnieuw tegen de Friezen. Wie gaat winnen? “Wij natuurlijk”, meent Eshly (18). En volgende week? Dan zal FC Twente er van lusten. TEKST: Maarten de Jong Het moet een waar spektakel worden: de wedstrijd tegen FC Twente. ADO Den Haag staat, met een wedstrijd minder gespeeld, twee punten achter op de koploper uit Enschede, die zeker weet dat de ploeg uit de Hofstad tevergeefs naar het oosten van het land zal komen. Want: in De Grolsch Veste valt gewoon niets te halen. “Onzin natuurlijk”, zegt Eshly in gesprek met Voetbal Centraal. “Wij gaan daar de drie punten pakken, klaar.” Het is een discussie die de Amsterdamse wel vaker voert met de Twentse meiden. Ze kent er een aantal van hun gezamenlijke tijd in de nationale jeugdelftallen en doet nog wel eens een drankje met hen. “We hebben altijd de grootste lol”, zegt Eshly. “Tot het over voetbal gaat: dan is het oorlog. In het veld wil ik gewoon winnen, dan maakt het me niet uit tegen wie ik speel. Daarna zijn we weer de beste vriendjes”, lacht de spits. “Wie het beste is? We zeggen dan natuurlijk allebei tegen elkaar dat onze eigen ploeg het meeste kans maakt. Maar FC Twente ziet volgende week wel wie het sterkste is!” SC Heerenveen, maar nu thuis Volgende week. Eerst gaat het vizier van de meiden van ADO Den Haag op de wedstrijd tegen SC Heerenveen van vanavond. Beide teams trappen om 19.30 uur af in het Kyocera Stadion in Den Haag. Eshly heeft door haar goals en haar basisplaats goede herinneringen overgehouden aan het potje in het hoge noorden eerder dit seizoen. “Ik had het helemaal niet verwacht, maar Sarina (Wiegman, de trainster, red.) koos er voor om bij te laten starten. De concurrentie is groot, want op mijn plaats kunnen ook Arlette Almeida en Marjolijn van de Bighelaar spelen. Het deed me heel goed dat ik mocht starten, want ik kreeg na twee jaar blessureleed het vertrouwen om een keer vanaf het begin mee te doen. Twee jaar hè, dat weten niet veel mensen. In eerste instantie wilde ik gewoon veel minuten maken bij ADO Den Haag en genieten van het feit dat ik weer op het veld kon staan, maar nu ben ik ook al tijdens een aantal wedstrijden in actie gekomen. Daar ben ik erg blij mee.” Sinds Eshly in juli terugkeerde van een zware knieblessure, huppelt ze met een vrolijk gezicht over de Nederlandse velden. Ze heeft er alle reden toe. ADO Den Haag ging de winterstop in als koploper van de Eredivisie Vrouwen en de aanvalster deed in zes van de negen gespeelde wedstrijden mee. Daarin knalde ze drie keer een bal tegen de touwen. En wat dacht je van Onder 19? Eens even de statistieken er bij pakken. Juist: vijf officiële wedstrijden, negen doelpunten! Daarvan maakte Eshly er zeven tijdens de eerste kwalificatieronde voor het EK 2012, die in september werd gespeeld in Bulgarije. De Noord-Hollandse weet dat nog heel goed. Ze lag samen met ploeggenote Merel van Dongen op een kamer toen de captain haar aansprak. ‘Zeg Eshly, besef je je eigenlijk wel dat je zeven keer hebt gescoord in drie wedstrijden?’ Nou, niet dus! “Pas toen ik thuis kwam, ging ik daar over nadenken”, vervolgt de jonge speelster. “Ik had wel eens gehoord dat andere meiden zo vaak hadden gescoord tijdens een kwalificatietoernooi. Wow, das écht veel, dacht ik toen altijd. En nu deed ik het ineens zelf.” De knieën werken niet echt mee Eshly loopt nu voor het tweede jaar rond bij Oranje Onder 19. Het eerste seizoen kon ze maar half meedoen, want daarin was ze geblesseerd aan haar knie. Alweer. Want knieën en Eshly lijken niet zo goed met elkaar door een deur te kunnen. “Ik heb er wel vier keer uit gelegen met een knieblessure”, baalt de doelpuntenmaakster. “Eigenlijk heb ik op mijn zestiende voor het laatst lekker kunnen spelen. Ik heb even meegedaan aan het EK Onder 17, maar dat waren maar een paar wedstrijdjes. De doktoren hadden ook geen idee wat ik had. Uiteindelijk bleek dat ik een Jumpers knee had, waarbij pijn ontstond net onder mijn knieschijf, een hele vervelende blessure. Nu speel ik met een brace om mijn knie die mijn knieschijf moet verstevigen. Iedereen kan zien dat hij daar zit, maar dat maakt me niet uit, hoor. Al speel ik de rest van mijn loopbaan met dat ding”, zegt Eshly. “Nou ja, liever doe ik hem ook weer een keer af, maar voorlopig zal ik hem omhouden. Ik ben er inmiddels wel een beetje aan gewend en heb hem het komende jaar ook nog hard nodig.” Nu Eshly eenmaal pijnvrij is, kan ze ook weer genieten van het voetbalspelletje. En leuke dingen doen, zoals meegaan met de vrouwen op trainingskamp naar het Turkse Belek. Het jaar daarvoor was ze ook van de partij, maar… ja hoor, toen raakte ze geblesseerd. De