Schaareman: "Kampioen? Nee, maar beker willen we winnen!"

HEERENVEEN – Welke drie meiden voetballen al sinds de oprichting van de Eredivisie Vrouwen voor sc Heerenveen? “Sherida Spitse, Cynthia Beekhuis en ik, Lisanne Schaareman”, weet de 23-jarige speelster. De ervaren verdedigster stuurt van achteruit, zet de organisatie neer en maakt het aanvalsters zo lastig mogelijk. Of er nog een zesde seizoen komt voor de in Norg geboren Schaareman? Nou, dat is nog maar de vraag. TEKST: Maarten de Jong Norg is een klein dorpje in het noorden van het land. Wie niet uit de buurt komt, zal in eerste instantie misschien denken dat Lisanne, spelend bij een Friese club, dan ook in Friesland is opgegroeid, maar dat is absoluut niet waar. “Want Norg is hartstikke Drents”, zegt de verdedigster in gesprek met Voetbal Centraal. Toen Lisanne vijf jaar geleden bij sc Heerenveen ging voetballen, woonde ze nog lekker thuis. Het was 45 minuten rijden naar de club en dat was nog wel te overzien. Op een gegeven moment ging het lang in de auto zitten haar toch tegenstaan. Een huisje in Friesland moest uitkomst bieden. Drie jaar later is ze daar alleen al weer weg. Waar ze nu uit hangt? Nou, Groningen dus. “Want daar studeer ik HBO-V, zeg maar verpleegkunde”, verklaart de 23-jarige voetbalster. “En om eerlijk te zijn vind ik het wel prima om daar te wonen. Ik zit op mezelf en ben niet meer afhankelijk. Heerlijk.” Op en neer naar Groningen Lisanne is een van de vele meiden van sc Heerenveen die in Groningen studeert. Vaak rijden ze in groepjes naar Sportpark Skoatterwâld, waar de voetbalsters normaal gesproken hun dagelijkse oefeningen afwerken. Wie daar dit seizoen eens bij een training komt kijken, komt tot de conclusie dat er een andere spelersgroep op het veld staat dan afgelopen jaar. Een aantal dragende krachten is vertrokken, enkele talenten kwamen het team versterken. “Dat laatste is natuurlijk erg goed, maar we hebben nu wel een beetje een jong team dat wat wisselvallig presteert”, weet Lisanne. “Kampioen zullen we niet meer worden, maar dat had ik je voor dit seizoen ook al kunnen vertellen. Ons doel is om zo hoog mogelijk te eindigen en de bekerfinale te behalen. Die haalden we vorig jaar ook en daar heb ik goede herinneringen aan overgehouden.” Welnu, aan het behalen van de finale dan. De wedstrijd werd live uitgezonden op Eredivisie Live, de voetbalsters mochten in het stadion spelen en er kwam veel publiek kijken. Maar na afloop van het duel stonden de speelsters van sc Heerenveen er toch wat sipjes bij. Tegenstander AZ had twee keer gescoord, de Friezen hadden het net niet gevonden en dus ging het eremetaal uiteindelijk naar de Alkmaarders. “Laten we hem daarom nu maar eens gaan winnen”, klinkt het strijdvaardig. “Het zou mooi zijn als we het seizoen goed af kunnen sluiten.” Dat seizoen leverde voor Lisanne tot nu toe negen wedstrijden op, eentje minder dan haar ploeg er dit jaar tot nu toe afwerkte. Vorig jaar kwam ze tot vijftien duels, maar moest de centrale verdedigster, vroeger was ze rechtsback, tot twee keer toe geblesseerd aan de kant zitten. Dat was natuurlijk ontzettend balen. Afscheid of toch niet? “Die eerste blessure is ontstaan op vakantie in Italië”, verklaart Lisanne. “Ik was met wat meiden aan het voetballen op het strand en brak toen mijn middenvoetsbeentje. Later in het seizoen, in de laatste wedstrijd voor de winterstop, ging het opnieuw mis. Ja, het was weer datzelfde middenvoetsbeentje.” Uiteindelijk speelde Lisanne nog wel de bekerfinale. Vorig seizoen verliep voor de meiden van sc Heerenveen niet helemaal vlekkeloos. Het bestuur van de club dreigde namelijk de stekker uit de vrouwentak te trekken, maar uiteindelijk maakte het elftal een doorstart. Lisanne twijfelde aan doorgaan bij de Friese club. Ze was zich inmiddels ook al op andere dingen buiten het voetbal gaan concentreren. Dat ze volgend jaar nog bij sc Heerenveen speelt, is ook nog niet helemaal zeker, omdat het voetballen haar ontzettend veel tijd kost. “Hoe het komt dat ik nu wat minder bezig ben met voetbal, weet ik niet, het is er een beetje ingeslopen”, denkt de verdedigster. “Niet dat het saai is bij sc Heerenveen, anders had ik hier niet meer gezeten, maar voor mij telt het leven buiten de sport nu meer dan vroeger. Eerst wilde ik per se naar het Nederlands elftal, die ambitie heb ik nu niet meer. Als ik opgeroepen zou worden, zal ik er vol voor gaan, maar de tijd dat ik daar naar streefde is voorbij. Ik bedoel, ik word ook ouder en steeds jongere meiden krijgen een kans. Ik heb mijn doelen naar beneden bijgesteld, ja.” Daar komt bij dat Lisanne het druk heeft met haar studie HBO-v en volgend jaar stage wil gaan lopen. “Dat zou ik hartstikke graag in het buitenland willen doen”, is ze enthousiast. “Maar als ik dan ook nog bij sc Heerenveen moet voetballen, wordt dat natuurlijk lastig.” Misschien wordt het daarom tijd voor iets anders, meent Lisann