Het Luchtduel - Verdedigend blok Oranje is een zwaktebod

De Oranje-koorts is reeds uitgebroken en elke dag komen er slachtoffers bij. Ook bij onze redacteuren Peter Boeykens en Roel Tomassen stijgen de temperaturen, wat leidt tot verhitte discussies over Bert van Marwijk, de spelers, de tactiek en de tegenstanders. Volg vanaf nu de columnbattle tussen de pessimist en de optimist op Voetbal Centraal. Dag Roel, Wat zul je weer optimistisch gestemd zijn na gisterenavond. Bert en de KNVB hebben net als twee jaar geleden voor het uitzwaaiduel met zorg een tegenstander uitgekozen om de spelers en de zestien miljoen bondscoaches gunstig te stemmen aan de vooravond van een groot toernooi. Mooi ook om in zo'n duel tegen beperkte voetballers met beginnende bierbuikjes je voorkeurspits twee maal te zien scoren en zo deze keus te rechtvaardigen. Nee, het zit wel goed met Bert zijn keurkorps. Er zit een stijgende lijn in en de groep is zelfs sterker dan op het WK van 2010. Maar ik ga niet mee in de euforie. Ik was tijdens de mondiale eindronde al kritisch op onze bondscoach, en ik kan niet zeggen dat de jaren mij milder hebben gestemd. Daar is ook reden voor Roel. Dat Van Marwijk een behoudende, conservatieve en fantasieloze oefenmeester is, laat zich optekenen uit een weinig vooruitstrevend selectiebeleid, een angstige veldbezetting en een niet herkenbare en on-Nederlandse speelstijl. Jong talent krijgt weinig kans zich te bewijzen en te ontwikkelen. Bert omringde zich liever met middelmatige voetballers als Bouma, Schaars, Bouhlarouz, Brama en Pieters in plaats van door te selecteren en zorgen dat in de aanloop naar een groot toernooi jonge voetballers worden klaargestoomd voor het echte werk. Dat zorgt voor verfrissing in de groep, houdt de ervaren spelers scherp en voorkomt bijvoorbeeld het probleem om een paar weken voor de start van het EK te moeten experimenteren op de linksbackpositie. Overigens vind ik het buitengewoon vreemd om Emanuelson niet mee te nemen omdat hij niet als een serieuze kandidaat wordt gezien als linksachter (gebrek aan recente ervaring) om vervolgens zonder schroom wel Stijn Schaars op deze positie te opteren. De keus voor het verdedigende blok voor de defensie is een zwaktebod. Juist door deze tactische blunder wordt de druk op de laatste lijn groter en dat is funest voor het positiespel. De kracht van het Nederlands elftal ligt op de aanvallende kwaliteiten en zou er juist vooruit moeten worden verdedigd. Van Marwijk zou zich pas een groot coach mogen noemen wanneer hij in staat is om zijn beste spelers samen te laten renderen en in één elftal in te passen. Verzin daar maar een tactisch concept voor. Met Huntelaar, Robben, Van Persie, Sneijder, Van der Vaart en Afellay heeft hij een aanvallend blok tot zijn beschikking waar geen enkel Europees land aan kan tippen. Barcelona speelt immers met Messi, Sanchez, Fabregas, Iniesta, Busquets en Xavi met een vergelijkbaar zestal toch ook geen onverzorgd en naïef voetbal? Maar ach, ik kan maar beter mijn mond houden. Want negatief commentaar op de bondscoach en spelers is ongeoorloofd. Met hun wereldprestatie twee jaar geleden is het uit den boze voor journalisten en gewaardeerde oud-voetballers om kritisch te zijn op keuzes en speelstijl. Waarschijnlijk begin jij hier ook over in je eerstvolgende antwoord naar mij. In 88 werden we kampioen. We waren onaantastbaar. Twee jaar later volgende een wanprestatie op het WK. Arrogantie en gebrek aan zelfkritiek deden ons de das om. Niet bang daarvoor, Roel? Groeten, Peter Boeykens