Mitchell Piqué, wil het liefst nog jarenlang doorgaan

TILBURG – Na de degradatie van Willem II uit de Eredivisie moest Mitchell Piqué (33) vertrekken uit Tilburg. Specifieke eisen stelt de verdediger niet aan zijn mogelijke nieuwe werkgever. Bikkelen kan hij nog steeds, jongere spelers helpen ontwikkelen vindt de Amsterdammer geweldig. En als het tegenzit, vrolijkt het zonnetje in huis de boel wel weer op. TEKST: Maarten de Jong Normaal gesproken kunnen voetballers op vakantie als het seizoen ten einde is. Dan hebben ze een paar weken om even op adem te komen na een lang en slopend jaar. Piqué is dezer dagen ook druk in de weer met zijn spulletjes, alleen waar hij heen gaat, is nog verre van bekend. “Ik pak de verhuisdozen alvast in”, zegt hij in gesprek met Voetbal Centraal. Zijn familie wil graag naar de Randstad. Zelf maakt de Amsterdammer het niet uit hoe exotisch zijn volgende bestemming is. Hij wil zo lang mogelijk blijven genieten van het spelletje, al heeft hij natuurlijk wel zo zijn voorkeuren. “Het liefst blijf ik in de Eredivisie voetballen. Mocht er geen interesse voor me zijn, voel ik me absoluut niet te groot voor een club uit de top van de Jupiler League.” Oud? Hij niet In ieder geval ligt de toekomst van de routinier niet bij Willem II. De club moet na de degradatie snijden in haar begroting en neemt afscheid van een aantal spelers. Één ding is volgens Piqué zeker: hij vertrekt absoluut niet door de achterdeur. “De jongens zullen me denk ik herinneren als een positieve jongen die altijd tot het gaatje ging. En die het zonnetje in huis is. Ik heb nooit ruzie met iemand gehad en kan iedereen nog in de ogen kijken.” Wel vindt hij het jammer dat de club hem zo makkelijk heeft laten gaten. “Ze hadden me ook een aanbieding kunnen doen en kunnen zeggen dat ze geen geld hadden om me iets te bieden. Dan had ik misschien zelf de beslissing kunnen nemen om het niet voor het geld te doen, maar op amateurbasis te gaan spelen. Blijkbaar zien mensen het niet in me zitten of willen ze verder met jongere voetballers. Ik weet het niet.” "Soms zeg ik tegen mijn moeder dat ik niet weet of ik er nog zin in heb. Dan geeft ze me een tik, dat wil je niet weten. Jij bent helemaal niet oud, zegt ze dan." De verdediger wil graag een nieuwe werkgever. Hij roept wel eens dat hij stopt, maar meent daar diep in zijn hart niets van. Dat is voor zijn eigen veiligheid maar goed ook, vertelt hij met een knipoog. “Soms zeg ik tegen mijn moeder dat ik niet weet of ik er nog zin in heb. Dan geeft ze me een tik, dat wil je niet weten. ‘Doe niet zo gek, man. Maldini was oud, Seedorf is op leeftijd, Giggs en Scholes ook, maar jij niet. Jij bent pas 33, dus helemaal nog niet oud”, zegt ze dan”, lacht de Surinamer. “In Nederland ben je blijkbaar oud als je 29 of dertig bent. Mijn moeder snapt dat niet. Ik wil zelf nog best tien jaar door gaan met voetbal, alleen moet ik me natuurlijk afvragen of mijn lichaam het nog zo lang volhoudt en of mijn familie er wel op zit te wachten dat ik zo lang door ga.” Degraderen, da’s lastig Zijn 33ste levensjaar stond – voorlopig - naast zoeken naar een nieuwe club in het teken van degradatie. Met de Tricolores vocht Piqué het hele seizoen lang voor de punten. Het werden er slechts 23, waarmee de club op de laatste plaats eindigde in de Eredivisie. Zodoende kreeg de voetballer voor de tweede keer in zijn lange loopbaan te maken met degradatie. In het seizoen 2007/2008 vloog hij met Excelsior uit de Eredivisie. “Degraderen is moeilijk, vooral met een traditionele club”, meent de verdediger. “Ik had toen bij Excelsior ook een brok in mijn keel. Ik zag de ervaren Jos van Nieuwstadt huilen, net als de materiaalman. Dat deed wel iets met me. Bij Willem II zagen we de degradatie aan het einde van het seizoen langzaam maar zeker aankomen. Dat was, ook toen het zover was, natuurlijk ook erg vervelend.” "Ik vond het stom dat Jan van Halst altijd zo op me zat te zeiken. Vent, houd toch je mond, dacht ik dan. Ga gewoon voetballen. Later snapte ik zijn bedoeling: hij wilde me beter maken. Nu ben ik degene die vaak zijn mond open doet.” Piqué had in de voorbereiding op het seizoen al over spelen in de Eredivisie gesproken. Hij wist uit ervaring dat voor sommige jongens de overstap van de Jupiler League naar de Eredivisie lastig zou kunnen zijn. Zelf verlangde hij terug naar het hoogste niveau. Anderen wilde hij graag helpen zich daarop staande te kunnen houden. Trainer Jurgen Streppel maakte de voetballer zelfs captain, maar koos uiteindelijk voor Hans Mulder. Toch bleef Piqué corrigeren, ondersteunen en helpen zoveel als hij kon. “Vroeger hebben mensen mij op die manier gestuurd”, weet hij nog. “Dat snapte ik als jonge voetballer niet. Ik vond het stom dat Jan van Halst altijd zo op me zat te zeiken. Vent, houd toch je mond, dacht ik dan. Ga gewoon voetballen. Later snapte ik zijn bedoeling: hij wilde me beter maken. Nu ben ik degene die vaak zijn mond open doet.” De voetballer kon afgelope