Cynthia Beekhuis, voetballen, lachen en twijfelen

HEERENVEEN – Wel blijven, niet blijven. Gaat het nou wel goed met de financiën, of niet? Cynthia Beekhuis (23) had dit seizoen de nodige twijfels bij sc Heerenveen Vrouwen. Die sportieve zijn nog steeds niet helemaal opgehelderd. De sfeer is top, maar misschien is er inmiddels wel meer in haar leven dan voetbal. TEKST: Maarten de Jong Op het trainingscomplex van sc Heerenveen Vrouwen is het vaak erg luidruchtig. Soms zorgt Beekhuis daar voor een lolletje, maar de echte druktemakers in het team zijn volgens haar Roxanne van den Berg en Charissa Burgwal. Wel ligt ze geregeld dubbel als auto’s worden verplaatst of andere streken uit worden gehaald. “Ik heb nog nooit zoveel gelachen sinds Jessica Torny hier trainster is”, zegt de middenveldster in gesprek met Voetbal Centraal. “We kunnen het goed met elkaar vinden.” Ook de jongere meiden giechelen wat af. Aline van den Berg bijvoorbeeld. “Die was in het begin heel verlegen. Je moet nu eens zien hoe ze los gaat. Het is ook fijn dat we eens een vrouwelijke trainster hebben. Met haar kunnen we ook over andere dingen praten.” Torny zelf is vrij rustig. “Al heeft ze wel humor hoor”, meent Beekhuis. “Die zouden we, als we nog kampioen worden (haar team staat derde in de BeNeLeague B, red.), vast zo ver krijgen om iets geks te doen. En dan doe ik mee.” Twijfels en vraagtekens De routinier - ja, ze speelt alweer zes jaar in Friesland - vermaakt zich dit seizoen prima op het veld bij sc Heerenveen. Ze is hersteld van een zware kruisbandblessure en is sinds januari weer onbetwiste basisspeelster. De grote vraag is alleen voor hoe lang nog. Ze is al lang geen brugpieper meer, zou best willen werken en is toe aan een nieuwe fase in haar leven. Die van samenwonen, bijvoorbeeld. “Alleen is een huis in Apeldoorn gewoon niet te betalen zolang ik bij sc Heerenveen voetbal”, weet ze. “En voor we gesetteld zijn, zijn we een paar jaar verder. Zonder baan duurt het alleen maar langer.” Twijfels spelen dan ook al een tijdje de hoofdrol in het leven van de voetbalster. “Alleen die zijn weer verdwenen zodra ik op de club ben. Dan zie ik telkens hoe gezellig we het met elkaar hebben en denk ik niet na over andere dingen.” Beekhuis heeft even overwogen de Friezen tussentijds te verlaten. Ze was aan het einde van vorig seizoen samen met een van haar ploeggenoten op gesprek bij ADO Den Haag Vrouwen. Haar wilde ze hebben, haar jongere medespeelster niet. “Ze hadden al een goede speelster voor die positie. Daarom ben ik ook in Friesland gebleven.” Weer lekker op zijn standaards Dus herhaalt de middenveldster elke dag haar standaardritueel. Dat betekent om tien uur opstaan – of later! - , met de hond wandelen, Play-Stationen, nog een keer met de hond wandelen en trainen. En op de wedstrijddag kijkt ze nog wel eens Friends of gaat ze samen met haar relatie een spelletje doen. Ook leuk. Net als trainen. Wat dat was, heeft Beekhuis in het begin van het seizoen niet kunnen ervaren. Ze stond voor de tweede keer lange tijd buitenspel met een kruisbandblessure en had dus even een stopverbod gekregen. Twijfels over haar niveau weer halen had ze niet. Wel peinsde ze wanneer ze precies terug zou zijn. Gelukkig is ze inmiddels weer de oude en loopt ze vrolijk rond op het veld. Voetballend gaat het steeds beter, als is ze nog niet zo bepalend als vroeger. “We zijn te afhankelijk van Vivianne Miedema, die al bijna twintig doelpunten heeft gemaakt. Al zorg ik er wel mede voor dat zij kan scoren. Dat geeft me voldoening.” Omhoog of omlaag Het wordt dus de plussen en minnen tegen elkaar wegstrepen. “Een stap naar een echte grote club wil ik misschien ook wel maken. Als ik in een beter team voetbal, kom ik beter tot mijn recht.” De voetbalster speelde voor haar blessure vijf interlands, maar past niet meer in het plaatje van bondscoach Roger Reijners. “Hij zoekt meer fysieke speelsters en dat ben ik niet”, stelt ze. “Ik heb het idee dat ik altijd met Danielle van de Donk moest uitmaken wie bij Oranje zou komen. Zij heeft ook een zware blessure gehad en zich net als ik teruggeknokt. Ze heeft zich fantastisch ontwikkeld en hoort thuis in het basisteam van het Nederlands vrouwenelftal.” Eerlijk gezegd staat Beekhuis niet direct op springen bij het horen van de naam Oranje. “Ik denk ook niet dat ik de Cynthia ben die daar nog vol voor wil gaan. De Cynthia van nu is anders dan die van zeventien, achttien, negentien jaar.” Maar misschien denkt ze daar bij een andere club weer heel anders over. Ze heeft in ieder geval snel behoefte aan duidelijkheid. Maarten de Jong // Voetbal Centraal