Koeman zal blijven sleutelen aan zijn voorhoede, dat doet hij namelijk altijd

Met Brian Brobbey in de spits, Donyell Malen vanaf rechts en Crysencio Summerville als invaller overtuigde Oranje op het WK tegen Zweden (5-1 winst). Toch kan het zomaar zijn dat Ronald Koeman dit WK tactisch blijft sleutelen aan zijn voorhoede. Dat doet hij namelijk altijd. Koeman sprak zondag op de uitlooptraining in Kansas City minutenlang met Donyell Malen, die al zes interlands droog staat en telkens voortijdig naar de kant wordt gehaald. Hoe lang krijgt hij nog een plek in de basis van Oranje? "We moeten kijken", reageerde Koeman na afloop van het duel met Zweden op de vraag of zijn puzzel voorin is gelegd. "We hebben verschillende types aanvallers, kunnen wisselen op momenten waarvan wij denken dat het nodig is. Er zijn veel mogelijkheden." Gepokt en gemazeld Je moet het maar durven. Een van de beste spelers van de vorige wedstrijd, Summerville, op de bank zetten en je spits in vorm, Malen, naar de rechterkant verwijzen. Koeman deed het en zijn keuzes werden beloond. Was het misgegaan, dan had hij een nieuwe lading kritiek over zich heen gekregen. Je hoeft de voetballerij niet meer aan Koeman uit te leggen. Tegen Tunesië zal hij voor de 63ste keer als bondscoach op de bank van het Nederlands elftal zitten. Een evenaring van het aantal van Louis van Gaal. Alleen Bob Glendenning (87) heeft meer Oranje-interlands als coach op zijn naam staan. Na zijn verkeerd uitgepakte wissels tegen Japan kwam de 63-jarige Koeman, Europees kampioen van 1988, met een soort mea culpa. "Deze is voor mijn rekening. Dit moet je nemen als een grote meneer." En dat deed hij. Zijn gelijk halen? Nee De keuze voor Brobbey, goed voor twee goals tegen de Zweden, bleek een voltreffer. Na de eerste groepswedstrijd had Koeman dat al in zijn hoofd, omdat hij tegen de Scandinaviërs meer dacht te hebben aan een aanspeelpunt. Een ander type dan Malen. Na de 5-1 had Koeman zijn gelijk kunnen halen in de media, maar dat deed hij - op een knipoog na - niet. "Omdat ik als coach weet dat wissels de ene keer beter uitpakken dan de andere. Dat ligt ook aan de wedstrijd en aan de vorm van de spelers." Het schaven aan de voorhoede, om een tegenstander te verrassen en pijn te doen, deed Koeman ook al op zijn vorige eindtoernooi als coach: het EK van 2024, toen Oranje de halve finales haalde. In bijna elk duel begon hij met een andere rechteraanvaller. De vraag is wat Koeman denkt nodig te hebben in de laatste groepswedstrijd, tegen Tunesië. Al is de druk er nu enigszins vanaf, aangezien Oranje al zo goed als zeker is van de volgende ronde. En Tunesië is ook niet bepaald de sterkste in de groep, getuige de nederlagen van 5-1 (Zweden) en 4-0 (Japan). Koeman zal de balans zoeken tussen het sterkste elftal opstellen, spelers rust geven en anderen ritme laten opdoen, donderdagavond lokale tijd 18.00 uur in het open stadion van Kansas City, waar het met een zonnetje en zo'n 23 graden een prima voetbaltemperatuur lijkt te worden. Tunesië is ook een tegenstander waartegen Malen met een goal over een dood punt heen zou kunnen komen. Maar goudhaantje Summerville verdient met zijn sterke spel ook een plaats in de aanvalslinie, net als Brobbey en de onbetwiste Cody Gakpo. Angst inboezemen Verschillende smaken. Koeman was ernaar op zoek en nu heeft hij ze. En dan heeft hij Noa Lang, Justin Kluivert, Memphis Depay, Wout Weghorst en Guus Til nog achter de hand als offensieve opties. De bravoure is in ieder geval weer terug bij Oranje en Koeman. "De doelpunten die wij maken, zullen angst geven bij tegenstanders", stelt Koeman. "In de omschakeling, met veel snelheid en veel kwaliteit, waarin we ongelooflijk gevaarlijk kunnen zijn."