Bij voetbalclub Dutch FC in Dallas staat niet winnen maar speelplezier voorop

Op een groot stuk gras tussen een kerk en een Starbucks staan honderden kinderen in oranje shirtjes, compleet met het logo van een brullende leeuw. Een ongebruikelijk gezicht hier in de buitenwijken van Dallas, Texas. Dit is niet het Oranjelegioen, maar de jeugdvoetbalclub Dutch FC, opgericht door Wilco Ravestijn uit Vlaardingen. Na 30 jaar in de Verenigde Staten heeft hij een sterk Amerikaans accent en voelt hij zich een echte Texaan. Maar op de Nederlandse manier voetballen is Ravestijn nooit verleerd. Sterker nog, met Dutch FC probeert hij het Nederlandse voetbal naar de Verenigde Staten te brengen. Want de clubeigenaar kwam al snel achter de grote verschillen tussen voetbal en soccer. Betaalde voetbalcoaches Terwijl Ravestijn over het hobbelige, gortdroge voetbalveld zonder belijning loopt, maakt hij de verschillen duidelijk. "In Vlaardingen stapte ik op mijn fiets om naar mijn voetbalclub te gaan en kon ik kiezen uit zeven of acht verschillende clubs. Hier moeten ouders vaak rond een half uur autorijden voor de dichtstbijzijnde voetbalclub." Dat maakt voetbal een stuk ontoegankelijker. Maar het probleem is groter dan de afstanden, ook het prijskaartje voor voetballen is in de VS hoger. In 2025 was de gemiddelde jeugdvoetbalcontributie in Nederland 171 euro volgens het Mulier Instituut. Het Aspen Institute deed in 2024 onderzoek naar de totale uitgaven van Amerikaanse ouders. Het resultaat: gemiddeld 910 dollar (786 euro) per kind per jaar. Dat gemiddelde geeft volgens onderzoeksdirecteur Jon Solomon de extreme kosten onvoldoende weer. "Ouders die tienduizenden dollars per jaar uitgeven, is op hoog niveau jeugdvoetbal heel normaal. Het systeem draait meer om geld dan om voetbal." Solomon legt uit dat het gros van die kosten zit in het reizen, maar ook coaches moeten bijvoorbeeld worden betaald. Als gevolg van die prijzen ziet hij dat er door het systeem kinderen verloren gaan voor het voetbal. "Voor kinderen met ouders die niet genoeg geld of tijd hebben, is geen plek." Op de Nederlandse manier Ravestijn probeert daarom toegankelijk voetbal naar Dallas te brengen. Terwijl hij een aantal felgele palen in de grond steekt, vertelt hij dat het verbeteren van de betaalbaarheid en de toegankelijkheid slechts de eerste stappen zijn. Er moet volgens hem een cultuurverandering plaatsvinden. In zijn ogen kloppen de Amerikaanse prioriteiten niet: mooie shirtjes en bidons zijn belangrijker dan meedoen en gelijke kansen. "Bij Amerikaanse ploegen gaat het alleen maar om winnen en perfectie. Hier hebben wij een andere volgorde: op één staat plezier, dan ontwikkelen en tot slot presteren." Ravestijn geeft de teams namen van Nederlandse ploegen: Feyenoord, PSV, Sparta en Ajax. Folarin, die in het PSV-team voor jongens onder de 14 speelt, vertelt over de verschillen met zijn vorige club. "Daar werd er tegen me geschreeuwd als ik iets niet goed deed. Hier krijg ik veel meer kansen om te spelen en om fouten te maken." Fun gap Het zijn verhalen die ook onderzoeker Solomon herkent. Hij spreekt over een fun gap: jongeren spelen voetbal vooral om plezier te hebben met hun vrienden, terwijl het systeem alleen maar gericht is op winnen. Dat beperkt het voetbal in de VS, vervolgt Solomon. "Als je kijkt naar de grote voetballanden in de wereld zoals Argentinië, Brazilië en Nederland, dan zie je dat kinderen veel meer de kans krijgen om hun eigen spel te bepalen. Door laagdrempelig met vrienden te spelen hebben ze niet alleen meer plezier, maar leren ze ook nog eens creatiever voetballen." De oplossing is volgens Solomon dan ook simpel: "We moeten voetbal weer om plezier laten draaien." Ravestijn trekt de felgele stokken weer uit de grond om het veld klaar te maken voor een partijtje. "Spelers in Amerika hebben net zoveel potentie als in Nederland, maar door het systeem missen we ze. Stel dat wij hier in groter Dallas, met ruim 8 miljoen inwoners, het verschil kunnen maken, dan kunnen we niet alleen meer talenten begeleiden, maar ook de eerste stappen zetten richting Amerika als echt voetballand."