Door niet van eigen kracht uit te gaan boog Koeman al vooraf voor Marokko

Het WK van Oranje is al voorbij voordat het echt begonnen is. Onbevredigend en onnodig. Na de foute wissels tegen Japan pakten ook de keuzes van Ronald Koeman tegen Marokko (verlies na strafschoppen) niet goed uit. In misschien zijn laatste wedstrijd als bondscoach kreeg Koeman het loon van de angst. Zijn plotselinge keuze voor een defensievere speelwijze maakte Oranje tegen Marokko aanvallend machteloos. Ingegeven door de defensieve kwetsbaarheid in de eerste drie wedstrijden koos Koeman voor een systeem met vijf verdedigers. De consequentie was dat Oranje op het middenveld een mannetje miste. Laagste percentage balbezit ooit Illustratief was deze statistiek: Nederland kwam tegen Marokko tot slechts 30 procent balbezit, het laagste percentage voor Oranje in een WK-duel ooit, de WK's van 1934 en 1938 niet meegeteld omdat toen die statistieken nog niet werden bijgehouden. Het was een diepe buiging voor Marokko. Respect verdient de Afrikaans kampioen zeker voor de resultaten van de afgelopen jaren, maar zo'n buiging was gezien het spelersmateriaal van Oranje veel te nederig. Bekijk hier de samenvatting van het duel Nederland-Marokko: Met Marokko trof Oranje dan wel de nummer zeven de de FIFA-ranglijst, een team dat een ijzersterke eerste helft tegen Brazilië had gespeeld, maar verder niet indrukwekkend was en genoeg zwaktes had getoond. Van eigen kracht uitgaan, was logisch geweest na een redelijke groepsfase van Oranje, waarin veel aanvallende variatie en veel doelpunten te zien waren. Op dat vlak klopte het vanaf het duel met Zweden eindelijk weer. Opportunistisch besluit Dat alles was tegen Marokko weer helemaal weg. Het opmerkelijke was dat Oranje al twee jaar niet met dit systeem was begonnen. Het was niet uitvoerig doordacht, maar een opportunistisch besluit. Waar Louis van Gaal voor het WK van 2022 een duidelijke keuze maakte voor dit systeem en de tijd nam dit erin te slijpen, had Koeman dit voor het WK nog helemaal niet in zijn hoofd, zo vertelde hij. De Nederlandse bondscoach dacht wel aan de optie om tijdens wedstrijden te wisselen of het op te lossen met een inzakkende middenvelder als Frenkie de Jong en die gebruikte hij. Niet naar tevredenheid. Vandaar de ommezwaai. In de NOS-studio had Pierre van Hooijdonk begrip voor het besluit van de bondscoach. Rafael van der Vaart was het er niet mee eens, aanpassen aan een "mindere" tegenstander. Bekijk de discussie in de studio hier: Het was niet de eerste keer dit toernooi dat defensieve keuzes van Koeman niet goed uitpakten. Bij de WK-opening tegen Japan (2-2) verloor Oranje na de wissels van Koeman het initiatief en de voorsprong. Weer strafschoppen Net als vier jaar geleden onder Van Gaal tegen Argentinië ging het uiteindelijk mis bij het nemen van strafschoppen. Gisteren zei de bondscoach nog nadrukkelijk het anders te hebben gedaan dan Van Gaal. De wetenschappelijke benadering van Van Gaal noemde Koeman wat "overdreven". Ook onder Koeman was er veel op geoefend, maar niet zo intens als toen. Hoe dan ook ging het weer mis. Justin Kluivert (paal), Quinten Timber (naast) en Crysencio Summerville (gestopt) misten, waardoor Oranje opnieuw een strafschoppenserie verloor, voor de vierde keer op een WK. De uitschakeling van nu voelt anders dan vier jaar geleden in de kwartfinales. Het is te vroeg. Net als in 1990 en 2006 ging het direct na de groepsfase mis. Nu al in de zestiende finales, toen in de achtste finales. Laatste keer Koeman? Het duel met Marokko was voor Koeman zijn 64ste als bondscoach. Hij ging Van Gaal voorbij. Alleen Bob Glendenning staat nog boven hem, met 87 interlands aan het roer. De vraag is of het Koemans laatste was. Na de dramatische uitschakeling door Italië na strafschoppen in de halve finales van Euro 2000 maakte Frank Rijkaard zijn vertrek direct bekend op de radio. Even later zat Rijkaard huilend in de spelersbus. Hevig geëmotioneerd na zijn mislukte missie. Ondanks een sterk toernooi en een sterke wedstrijd was het Oranje niet gelukt Europees kampioen te worden. Koeman liet zich niet verleiden tot een uitspraak hierover en ook KNVB-directeur Nigel de Jong hield zijn mond dicht. Waar Rijkaard met opgeheven hoofd afscheid kon nemen, met voetbal dat het aanzien meer dan waard was, ligt dat nu anders. Het is Koeman niet gelukt om in zijn tweede termijn als bondscoach, ondanks het veelbelovende tweeluik met Spanje in maart vorig jaar, naar nieuwe hoogtes te leiden. Een zege op een topland bleef uit en in schoonheid stierf Oranje niet in Monterrey. De 'Hollandse School" was zichtbaar bij de 'Atlasleeuwen' van Marokko, niet bij Oranje.