Argentinië staat wéér op als alles verloren lijkt en vecht zich langs Engeland naar finale

Argentinië heeft zich op inmiddels kenmerkende wijze geplaatst voor zijn tweede WK-finale op rij. De regerend wereldkampioen vocht zich in de slotminuten na een achterstand toch nog langs Engeland, mede dankzij een mooie assist van Lionel Messi: 1-2. Lang leek alles verloren voor Argentinië, dat kort na rust op achterstand was gekomen. Maar een nietsontziend offensief leverde twee late goals en de zege op. In de zevende finale uit de geschiedenis van de Argentijnen is Spanje de tegenstander. Die wedstrijd wordt zondag om 21.00 uur gespeeld. Bittere strijd Vooraf ging het over de Falkland-oorlog, de handsbal van Maradona en al die andere momenten die van Engeland - Argentinië zo'n beladen voetbalstrijd maken. De bondscoaches - Thomas Tuchel van de Engelsen en Lionel Scaloni van de Argentijnen - deden er vooraf alles aan om het vuurtje niet te hoog op te stoken. En toch was het in de tweede halve finale van dit WK, een dag na het door Spanje gewonnen tactische schaakspel tegen Frankrijk, van meet af aan raak. Het eerste halfuur bestond voor het grootste deel uit kleine en grote overtredingen, gevloek en opstootjes. De Engelse middenvelder Elliot Anderson kreeg geel na een harde overtreding op Messi. Maar kansen, die bleven de hele eerste helft uit. Dat veranderde na rust. Argentinië was dicht bij de openingstreffer, toen de linke spits Julián Álvarez aan de rechterkant van de zestien opdook en uithaalde. Zijn harde schot werd gekeerd door keeper Jordan Pickford. Maar de ruimtes werden groter, voelden ook de Engelsen. En in de 55ste minuut maakten ze daar met een snelle aanval gebruik van. Morgan Rogers gaf hard voor vanaf rechts, waarna Anthony Gordon bij de tweede paal binnentikte (1-0). Net als in de achtste finale tegen Egypte, toen het terugkwam van een 2-0 achterstand, moest Argentinië de schade zien te repareren. In de andere knock-outwedstrijden moest het ook tot het uiterste gaan, met verlengingen tegen Kaapverdië en Zwitserland. Aanvallen loont zich De druk op Engeland werd na de 1-0 meteen opgevoerd. De sterk spelende Djed Spence, de verrassende WK-uitblinker van Tottenham Hotspur, voorkwam met een heroïsche sliding een megakans voor Giuliano Simeone. Maar Argentinië liet niet los en kreeg snel nieuwe kansen. Pickford reageerde katachtig op een inzet van invaller Nico González en zag daarna kopballen van Alexis Mac Allister op de paal en net voorlangs vliegen. Hoewel Messi heel veel ballen opeiste, op een meter of 25 afstand van het doel, lukte het Engeland heel aardig om hem onschadelijk te maken. Maar de Engelsen konden niet voorkomen dat Messi breed speelde op Enzo Fernández, die te veel tijd en ruimte kreeg om uit te halen en de bal vijf minuten voor tijd met veel gevoel en kracht binnenschoot (1-1). Zo hadden de verdedigende wissels van Tuchel - hij bracht drie nieuwe verdedigers - niet het beoogde resultaat. Doordrukken De Argentijnen voelden dat er meer in zat. De enorme druk op het Engelse doel werd er na de goal van Fernández geen procent minder op. Zeker toen er nog eens negen minuten aan extra tijd bij werd getrokken. Een volgende aanvalsgolf werd het elftal van Tuchel te machtig. Eerst raakte Mac Allister nog de paal, maar een ogenblik later was het geluk van de Engelsen op. Natuurlijk was het toch weer Messi die de beslissing bracht. Niet met zijn negende treffer van dit toernooi, maar met een perfecte voorzet op invaller Lautaro Martínez. Die kopte raak (1-2) en verlengde het zestig jaar durende Engelse verlangen naar de wereldbeker met nog eens minstens vier jaar.