Zo maken Engeland en de VS vrouwenvoetbal groot: van eigen stadion tot beautyruimtes

Waar managers vrouwenvoetbal in Nederland moeten strijden om elke euro, lukt het topclubs in Engeland en de Verenigde Staten om grootse dingen mogelijk te maken. "Bij mannenvoetbal vraagt niemand: hoe winstgevend gaat dit worden? Bij vrouwen altijd", zegt Julie Uhrman, zakenvrouw en medeoprichter van de Amerikaanse vrouwenprofclub Angel City uit Los Angeles. Uhrman was vorige week gastspreker op het congres van Raise Women's Sport in Londen. Volgens haar moet je investeren in faciliteiten, fanbeleving en vooral in speelsters zelf. "Als dat gebeurt, volgt succes." Zo is Angel City, opgericht in 2020, nu 340 miljoen dollar waard. Haar club staat in de Forbes-lijst '25 meest waardevolle vrouwensportteams ter wereld' samen met zeven andere voetbalclubs uit de VS. Drie clubs komen uit Engeland (Arsenal, Chelsea en Manchester United). Hoe kom je aan veel geld? Het begint met mensen die vrouwenvoetbal niet zien als maatschappelijk doel, maar als groeimarkt, zegt Nina Bibby, marketingdirecteur bij Barclays, sinds 2019 sponsor van de Engelse competitie. "Het gaat over een visie voor tientallen jaren. Je moet weten aan welke knoppen te draaien." Wat helpt het vrouwenvoetbal duurzaam groeien? We zetten drie zaken op een rij waar Engelse en Amerikaanse clubs hun geld in stoppen: eigen stadions, eigen trainingscomplexen en vrouwengezondheid. Eigen vrouwenvoetbalstadion Ruimte om kinderwagens te stallen. Bredere gezinsstoelen. Gezonder eten. Genoeg vrouwenwc's. Een plek aan het veld om handtekeningen te halen. Fans van vrouwenvoetbalwedstrijden zijn echt een ander publiek dan bij het mannenvoetbal. Paul Barber, directeur van Brighton & Hove Albion, snapt dat. Hij laat nu het eerste Europese vrouwenvoetbalstadion bouwen, met plek voor 10.000 toeschouwers. Kosten? 85 miljoen pond, oftewel 100 miljoen euro. Een mega-investering. "We hebben de aandeelhouders moeten overtuigen", zegt Barber. "Maar we bouwen nu iets wat tot 100 jaar mee kan." En wat geld in het laatje moet brengen. Een eigen vrouwenstadion kan een omzet van ongeveer 1 miljard tot 3,8 miljard dollar opleveren, blijkt uit een recent verschenen rapport. "Brighton is niet de grootste club met het meeste budget", geeft Barber toe. "Maar we zien vrouwen en mannen als één geheel." Het helpt dat hij twee voetballende dochters heeft, zegt hij: "If you see it, you can be it, zeg ik altijd. Een eigen stadion maakt vrouwenvoetbal zichtbaar." In de VS had Kansas City Women in 2024 de primeur van een vrouwenvoetbalstadion. Trainingscomplex met beautyruimte Een lijst van wel 100 dingen had Michele Kang, eigenaar van vrouwenvoetbalclub London City Lionesses, voor de architecten van hun trainingscomplex. Het gebouw moet in de zomer van 2027 klaar zijn en richt zich volledig op de wensen van speelsters. Als je weet wat de sporter nodig heeft, worden ze beter en volgen de fans vanzelf, is de gedachte. Een van de wensen was een beautyruimte met verlichte spiegels en föhns. Is dat niet stereotyperend? "Nee hoor", zegt Martin Semmens, algemeen directeur van London City Lionesses. "Dit gaat over het faciliteren van sociale interactie." Er zijn aparte douchecabines, net als in het stadion dat Brighton laat bouwen, omdat vrouwen aangeven "liever niet in één grote ruimte te willen douchen". In de gym staat een ander type apparaten. Semmens kan uit zijn hoofd niet opnoemen welke, maar ze zijn "uitgekozen voor en afgestemd op het vrouwelijk lichaam". Tot slot werd nagedacht over het parkeerterrein. "Dicht bij de ingang, zodat vrouwen in het donker veilig naar hun auto kunnen komen." Semmens geeft toe dat ze geluk hebben met een geldschieter als Kang. Tegelijkertijd moet je het ook in perspectief zien. "Het geld dat zij erin stopt, is niet meer dan het bedrag waarvan je een profspeler bij de mannen koopt." Zo is alles relatief, wil hij maar zeggen. Ook voor adverteerders. Voor hetzelfde bedrag als één reclame in de Amerikaanse basketbalcompetitie NBA (een half miljoen dollar) sponsor je een topvrouwenvoetbalteam een heel seizoen. Gynaecoloog en fertiliteitsbudget "Je kan geen topsport hebben zonder dat de vrouwengezondheid top is", zegt Assia Grazioli-Venier, durfkapitalist en medeoprichter van Muse Capital. Met haar bedrijf investeert ze onder meer in het Amerikaanse vrouwenvoetbalteam Washington Spirits. Ze kreeg op 35-jarige leeftijd borstkanker, wat haar interesse voor vrouwengezondheid voedde. "Ik heb zoveel meegemaakt dat ik me hard wil maken voor andere vrouwen, van puberteit tot menopauze." Ook Giulia Mazzia, commercieel directeur bij Chelsea Women, ziet de waarde van een elite-gezondheidssysteem. Daar zet de achtvoudig landskampioen vol op in. "Dit is een competitieve sport", zegt ze. "Als je speelsters iets extra's kan bieden, bijvoorbeeld op het gebied van hun gezondheid, kiezen ze voor ons." Zo heeft Chelsea als eerste club in de Engelse competitie een fertiliteitsbudget, dat alle 27 speelsters elk seizoen naar eigen inzicht kunnen besteden. Bijvoorbeeld aan een endometriose-test (een aandoening die tot onvruchtbaarheid kan leiden) of om eicellen te laten invriezen. Ook is er een gynaecoloog en bekkenbodemspecialist in dienst. "Het is zo belangrijk dat je snapt dat dit niet zomaar atleten zijn, maar vrouwelijke atleten. Geen mini-mannen." En, geeft ze toe: "Het is een goed verhaal naar spelers en fans."