Barça-achtig Oranje zet spelvreugde in als moordwapen

Door Voetbalcentraal, tuesday 2011-09-06 12:00:01

Het Nederlands elftal is weer bij elkaar, en dat zullen we weten ook. Voorheen zagen onze duurbetaalde vedettes interlands eerder als een verplicht nummertje dat bovenop hun toch al bomvolle speelkalender bij clubs kwam. Een uitnodiging van de bondscoach om te komen spelen voor je vaderland werd dikwijls als een loden last gedragen. Hoe anders is het nu. De internationals staan te popelen om af te reizen naar Huis ter Duin. Mark van Bommel staat synoniem voor de omslag in denken bij spelers van het Nederlands elftal. De aanvoerder wil maar wat graag in Oranje spelen. “Op de momenten dat ik er niet bij kan zijn, baal ik ontzettend. En dat is echt wel eens anders geweest”, beaamt de controleur tegenover De Pers. “Dat je een oefeninterland had en vanwege het zware programma bij je club dacht: ‘Misschien is het handiger een wedstrijdje over te slaan. Of maar een helft te voetballen.’ Maar iedereen komt heel erg graag naar dit Nederlands elftal.” Zelf heeft Van Bommel wel een verklaring waarom hij en zijn ploeggenoten telkens met smacht wachten op een nieuw samenkomen bij Oranje. “Het heeft te maken met homogeniteit”, weet de routinier van AC Milan. “Dat is op dit moment aanwezig in deze groep. Als iedereen dan ook nog hetzelfde doel voor ogen heeft, is het heel eenvoudig plezier in het elftal te krijgen.” Doorgaans klinken zulke woorden nogal klef in je oren, een vlieger die niet op gaat voor Oranje. De opmerking van Van Bommel is gemeend, getuige het spelplezier dat het Nederlands elftal al maandenlang uitstraalt. Zelfs tegen de veredelde amateurs uit San Marino weet de nummer één van de wereld zich op te laden om het verwachtingsvolle publiek te bekoren. Het resultaat: een tien met een griffel. “Dat zegt wat over deze groep”, meent uitblinker Wesley Sneijder. “We genieten, hebben heel veel plezier. Dat is op dit moment de sleutel van dit elftal.” Volgens Van Bommel is de glimlach waarmee Oranje voetbalt het gevolg van drie jaar lang slijpen aan vastigheden. “Nu zie je het steeds vaker terug tijdens de wedstrijden. En als de uitvoering goed is, neemt ook het plezier toe”, ontcijfert de captain de talloze fluwelen passes buitenkant voet, balletjes vanachter het standbeen en overstapjes. Bondscoach Bert van Marwijk is er in geslaagd Oranje om te toveren in een voetballende moordmachine. Eentje die zich nagenoeg kan meten met het tikkie-takkie van Barcelona. Speelde het Nederlands elftal onder Marco van Basten al mooi en frivool, destijds liet het zich nog gemakkelijk afbluffen door een stelletje Russische vechters. Dat zal onder Van Marwijk niet meer gebeuren. Zijn Oranje laat zien dat zakelijkheid prima kan samengaan met oogstrelend spel. Van Marwijk kent, indien alle internationals fit zijn, enkel luxeprobleempjes. Een voetballer of controleur naast Van Bommel? Het werkpaard Dirk Kuijt of een dribbelaar als Eljero Elia op de flanken? Robin van Persie of Klaas-Jan Huntelaar in de spitspositie? Het zijn discussies die in aanloop naar het Europees Kampioenschap in Polen en Oekraïne ongetwijfeld gevoerd zullen worden. Maar dan wel in de marge, want het geraamte van dit Oranje staat als een huis. Nieuwkomers laten zich moeiteloos opnemen in het collectief, met Kevin Strootman als lichtend voorbeeld. Een seizoen geleden acteerde de ex-Spartaan in de Eerste Divisie, nu speelt de PSV’er als een volmaakt international. Alsof hij nooit anders deed. Het beloofd wat voor komende zomer. Laat José Mourinho in de aankomende Classico’s het vuurtje tussen de spelers van Real Madrid en Barcelona nog wat verder opstoken, en we hoeven ook geen rekening meer te houden met Spanje. Blijft over Duitsland, dat evenals Nederland over een jong en uiterst talentvol team beschikt. Maar met Van Marwijk, de beste bondscoach aller tijden, aan het roer van een gouden lichting kan én mag een bekroning niet uitblijven.