EXCLUSIEF - Interview met Quinniver Lardinois

AMSTERDAM – Ze woont in Mheer, heeft al eens een aanbod gehad van Standard Luik, voetbalt voor Alemannia Aachen en sinds precies een jaar voor het KNVB Talent Team in Amsterdam. En gok eens waar haar vriendje woont? Haha, welnee, niet in Londen, hoor. In Rotterdam, maar dat is toch ook een eindje rijden. “Ik heb het druk ja, maar dat is ook wel fijn”, zegt Quinniver Lardinois (17). “In stilzitten ben ik niet zo goed, namelijk.” TEKST: Maarten de Jong Als de gemiddelde Nederlander op een vrijdagavond aan de boerenkoolstamppot zit, klinken in huize-Lardinois meestal haastige voetstappen op de trap. Quinniver, die in Alemannia Aachen-tenue naar beneden stormt om vervolgens snel bij haar vader in de auto te springen. Ze is dan tot twee uur naar school geweest, heeft de trein vanuit Amsterdam naar huis gepakt en daar nog net een kwartier de tijd gevonden om haar voetbalschoenen en trainingsshirtje te pakken en een broodje naar binnen te proppen. “Soms kom ik vijf minuutjes later, maar dat vindt de trainer niet zo erg”, zegt Quinniver in gesprek met Voetbal Centraal. “Ze weten in Duitsland ook dat die Holländer op vrijdag altijd een bomvolle agenda heeft.” Quinniver is het enige meisje van het KNVB Talent Team dat in Duitsland voetbalt. De overige meiden verdedigen de kleuren van Nederlandse amateurclubs. In Aachen speelt de aanvallende middenveldster in het eerste elftal van Alemannia, dat uitkomt in de Derde Bundesliga, het derde hoogste niveau van Duitsland. Haar ploeg staat drie punten achter op de koploper en maakt kans om aan het einde van het jaar te promoveren. De taxi-Lardinois tuft daarvoor graag op vrijdag en op zondag, de wedstrijddag, op en neer naar Duitsland. Ach, het zijn maar twee keer 25 minuten op een dag, dus dat valt te overzien. En Quinniver vermaakt zich wel tijdens de rit. “Ik heb het altijd meteen door als we in Duitsland zijn. De huizen zijn zo anders, de straten lijken niet op die uit Nederland, zelfs de mensen zien er verschillend uit”, lacht de zeventienjarige speelster. “Het is wel leuk hoor, in Aachen. De taal is natuurlijk anders, maar de beleving is hetzelfde als in Nederland. Ook de Duitse meiden willen graag winnen en leven geconcentreerd toe naar een wedstrijd. De coach zoekt precies uit hoe de tegenstander speelt en wil het liefst álles van haar weten. Dat vind ik zeer positief.” Spelvreugde Toch is Duitsland maar een klein onderdeeltje van het drukke leven van Quinniver. Ze woont in de ‘topsportflat’ in Amsterdam, samen met enkele van haar ploeggenoten van het KNVB Talent Team. Ook volleybalsters en basketbalsters hebben hun matras in de flat neergelegd, maar natuurlijk wel in een andere kamer. De Limburgse moet vier dagen in de week trainen in Amsterdam. Ze volgt in de hoofdstad ook nog de havo en hoopt daar in mei mee klaar te zijn. “En dat gaat me wel lukken hoor, want ik sta er goed voor”, is Quinniver tevreden. “Het gaat nu ook gewoon prima met mij. Ik vind het leuk bij het KNVB Talent Team en vermaak me in Duitsland. Daarnaast speel ik af en toe voor Oranje Onder 19 en ook dat is hartstikke gaaf. Op dit moment zit ik in een flow, om het zo maar eens te noemen.” Quinniver heeft inmiddels drie interlands achter haar naam staan voor Onder 19. Ze kwam eerder uit voor Oranje Onder 15, 16 en 17 en begon met voetballen bij Mheerder Boys. In de C-jeugd stapte ze over naar VV Scharn. Dat Quinniver zou gaan voetballen, werd al vroeg duidelijk. Toen ze nog geen zes was en dus nog niet bij een club terecht kon, liep ze met wel twintig vriendjes op straat tegen een bal aan te schoppen. Een weide bood veel spelvreugde. “We hadden zo’n veldje dat schuin afliep met van die geïmproviseerde doeltjes”, vertelt Quinniver. “Ik vond het allemaal prima, als we maar lekker konden voetballen. Nou, dat ging prima hoor, kan ik je verzekeren.” Favoriete speeltje Toen Quinniver haar zwemdiploma had gehaald en eindelijk mocht gaan voetballen, ging het snel met de Limburgse. Ze zat op naar negende al in de districtselecties en kwam op haar twaalfde via haar KNVB-districtcoach terecht bij MVV Maastricht. Bij die ploeg trainde ze drie jaar lang één keer per week mee. Daar leerde de talentvolle speelster beter dribbelen, passen, schieten en eigenlijk alles waardoor ze een betere voetbalster kon worden. Met haar techniek zat het overigens wel goed. Dat bleek wel toen ze eens door Mheer slenterde en toevallig bij de Intersport terecht kwam. De sportzaak had net nieuwe artikelen, waaronder Quinny’s favoriete speeltje voetballen, gekregen en die moest ze toch eens even uitproberen. “Ik kon wel aardig hooghouden met mijn hoofd en liep een beetje te experimenteren. De bal ging een keer of twintig omhoog en toen vond ik het wel mooi geweest”, zegt Quinniver. “Maar het was wel een leuk ding hoor, kostte zeker 25 euro, dus hij was kwalitatief nog goed ook.” De twee verkopers van de winkel zagen het meisje enthousiast met het spe