Andere Tijden Sport: Lieke Martens en haar voetbaldroom die niet bestond

Als jong meisje had Lieke Martens een droom die nog niet bestond: ze wilde profvoetbalster worden. Waar begin je als je niemand hebt om je aan te spiegelen, in een land dat niet over een vrouwencompetitie op het hoogste niveau beschikt?Andere Tijden Sport gaat op zoek naar de roots van voormalig Oranje-international Martens, die van een bescheiden meisje uit Limburg uitgroeide tot een uithangbord van het mondiale vrouwenvoetbal."Het was een droom die toen nog niet bestond, iets uitzichtloos. Wat ging je ermee bereiken?"Niet vanzelfsprekendIn een geelblauw, veel te wijd shirt van SV Montagnards maakt Martens voor het eerst kennis met voetbal. Bij de amateurclub op een steenworp afstand van haar ouderlijk huis begint ze in het jongenselftal waarvan haar vader de teamleider is. "Het was niet vanzelfsprekend dat een meisje ging voetballen", zegt ze.Haar talent blijft niet onopgemerkt. Na een overstap naar een amateurteam dat op een hoger niveau speelt, wordt ze op vijftienjarige leeftijd uitgenodigd voor een talententeam van de KNVB. In Amsterdam trekt ze de aandacht van de bond, en in het bijzonder die van bondscoach Vera Pauw.Bij sc Heerenveen maakt ze even later haar profdebuut. Tijdens haar eerste seizoenen in de eredivisie voor vrouwen moet ze zelf geld meenemen om te kunnen voetballen. Profvoetbal als zelfbetaalde hobby.Boegbeeld van de sportDaarna gaat het snel. Na Standard Luik en Duisburg verhuist ze op 21-jarige leeftijd naar Zweden, waar ze vier jaar speelt. In deze periode breekt ze ook door bij het Nederlands elftal, waarmee ze in 2015 op het WK in Canada actief is.Een toernooi om niet te vergeten. Oranje wordt weliswaar in de achtste finales uitgeschakeld, maar de ploeg speelt voor een recordaantal toeschouwers. "Toen dacht ik: we zijn echt op de goede weg. We gaan de goede kant op met het vrouwenvoetbal."Spoel vooruit naar 2017, het droomjaar waarin Martens het boegbeeld wordt van het mondiale vrouwenvoetbal. Een jaar waarin de successen zich opvolgen, te beginnen met het Europees kampioenschap in eigen land."We dachten: wow, dit is echt iets heel nieuws", vertelt Martens over de steun en aandacht die het Nederlands elftal tijdens het toernooi krijgt. Vrijwel iedere wedstrijd is uitverkocht. "We dachten: dit gaan we rocken."Mede dankzij drie doelpunten van Martens wint Oranje het EK. Ook in de finale (4-2 zege op Denemarken) is ze trefzeker: in de 28ste minuut tekent ze met een afstandsschot voor de 2-1.De huldiging in Utrecht, waar 22.000 mensen op afkomen, maakt diepe indruk op Martens. "Het was toch gewoon bizar, dat Nederland in één keer ook van vrouwenvoetbal ging houden?"Individuele onderscheidingenTopscorer wordt Martens niet, maar de UEFA roept haar uit tot speelster van het toernooi. Nog meer individuele onderscheidingen volgen. In augustus wordt ze verkozen tot Europees voetbalster van het jaar. Het podium deelt ze met Cristiano Ronaldo, die bij de mannen heeft gewonnen.De bekroning van het superjaar volgt in oktober, als Martens door de FIFA wordt uitgeroepen tot beste speelster van de wereld. Martens wordt definitief het boegbeeld van het mondiale vrouwenvoetbal."Ik wist niet wat me overkwam. Mijn aanzien bleef maar groeien", zegt Martens, die na het EK de overstap maakt naar FC Barcelona, haar droomclub. Ze komt voor een recordbedrag in het vrouwenvoetbal over.Lastig te managenZe heeft het in die tijd moeilijk om met de roem om te gaan, vertelt ze. "Ik had nog geen wedstrijd gespeeld of in de Barça-winkel stond ik van top tot teen op een hele grote poster. Ik voelde me bijna bezwaard.""De meiden die daar al jaren speelden, hadden dat allemaal niet. Het was mooi, maar ook heel dubbel. Ik was een uithangbord geworden. Het was lastig te managen."Inmiddels is Martens gewend aan het leven in de schijnwerpers. Vorig jaar nam ze na liefst 160 interlands afscheid van Oranje. Met een indrukwekkende publiekswissel nam ze op Het Kasteel in Rotterdam in haar laatste thuiswedstrijd afscheid van de Nederlandse supporters.Nu, op 32-jarige leeftijd, beraadt Martens zich over de toekomst. Ze is moeder geworden, heeft haar eerste stappen als tv-analyticus al gezet en beschikt over een aflopend contract bij Paris Saint-Germain. Hoe ze de rest van haar carrière gaat invullen, is nog niet bekend.Wat haar keuze ook wordt, een idool zal ze blijven. Terwijl ze vroeger nog naar filmpjes van Ronaldinho keek omdat er geen vrouwelijk idool was, zijn er nu voetballende meisjes die háár acties bekijken, in de hoop zelf ook ooit prof te worden."Dat vrouwenvoetbal zo'n erkenning heeft gekregen, dat is wat ik als jong meisje heel graag wilde. Het aanzien van vrouwenvoetbal laten groeien."