Voetbal houdt bezeten Advocaat (78) op de been: 'Dick, niet stoppen alsjeblieft'

Van Rusland tot Australië. En van Zuid-Korea tot Amerika. Zijn bezetenheid van het voetbal heeft van coach Dick Advocaat een wereldburger gemaakt. Nu wacht zijn laatste klus, met het kleine Curaçao uit de Cariben op het WK. Vanavond (19.00 uur) is Duitsland de eerste tegenstander. Het toernooi moet de kroon op zijn glansrijke trainerscarrière worden, als oudste bondscoach ooit op een wereldkampioenschap. Laatste klus? Dat zegt de 78-jarige Advocaat wel, maar daar is zijn jeugdvriend Aad de Mos nog niet zo zeker van. Hij grinnikt: "Dat weet je bij hem nooit, hè." Steeds op telefoon kijken Advocaat - oud-bondscoach van Nederland, België, Rusland, trainer van PSV, Feyenoord, Rangers, Zenit - heeft al zo vaak gezegd dat hij met pensioen gaat. Het is echt mooi geweest, zei hij bijvoorbeeld in 2018 toen hij met Sparta Rotterdam degradeerde. Maar eenmaal thuis - zonder club, zonder contact met spelers, zonder trainingen, zonder gepieker over tactiek - sloeg de onrust toe. De Mos kwam Advocaat vlak daarna tegen in het Belgische Knokke-Heist bij het strand. "Ik zei: nou ben je wel klaar, hè? Maar Dick zei: nou, liever niet. Ik zit steeds op dat ding (telefoon) te kijken of er nog een club gebeld heeft." De Mos degradeerde zelf ook als trainer met Sparta. "Ik ben er toen gelijk mee gestopt. Maar Dick niet, hoor. Drie weken later zat hij bij FC Utrecht. Hij heeft die adrenalinekick gewoon nodig. Voor een ander is het een sigaretje, een glaasje bier. Dick drinkt of rookt niet. Hij moet op dat veld staan." En dus gaat Advocaat waar ze hem nodig hebben, zegt ook zijn oud-assistent Zeljko Petrovic. "Als Oeganda hem belt, dan doet hij dat." Flink zijn Advocaat, man van de wereld dus. Maar lang zag het er niet zo uit, vertelt De Mos. Als jonge tieners gingen ze samen kamperen, op de fiets naar Lunteren. "Na één dag kreeg Dick al flinke heimwee, hij wilde terug naar zijn moeder." Terug naar zijn drie oudere broers en jongere zus, terug naar de Haagse volkswijk Transvaal. Die heimwee verdween nadat zijn vader Jan al vroeg was overleden aan een longziekte. Dick, net 17 jaar, moest flink zijn, knokken. Het straatvoetballertje, de driftkikker met Haagse bluf nam het over. Vastbesloten om het te gaan maken in het voetbal. De Mos: "Die bezetenheid, die hardheid, dat hebben we meegekregen vanuit de opleiding bij ADO. We trainden 's morgens om 6.00 uur met Bert Jacobs. We trokken alle lijnen op de velden, legden graszoden. In de zomer gingen we verder met honkbal. We sliepen op het veld, we woonden op het veld. Dat is die bezetenheid. Er is niks mooiers dan voetbal." Als Advocaat niet op het veld staat, kijkt hij toch voetbal, thuis of in een hotel als een echte kluizenaar, zo vertellen zijn voetbalvrienden. Van de Premier League tot aan de Japanse J1 League. Kleine Generaal heeft ook zachte kant Soms schakelt hij als groot muziekliefhebber het voetbal even uit, om "een plaatje te draaien". Van zangers en bands als Tina Turner, Michael Bolton, de Bee Gees, Cliff Richard en The Moody Blues. Dan moet hij op zijn tong bijten, want een biggelende traan is nooit ver weg bij Advocaat. Dat zag Zeljko Petrovic van dichtbij. Ze leerden elkaar kennen toen Advocaat hem in 1996 van RKC Waalwijk naar PSV haalde. Toen was de trainer nog 'de Kleine Generaal' voor Petrovic. Streng, afstandelijk en vrij genadeloos. Sommige spelers waren zelfs bang voor de scheldende en tierende trainer. Maar dat veranderde toen Petrovic zijn assistent werd, bij Sunderland, Feyenoord, Servië en Irak. "Als je Dick beter leert kennen, denk je: jij bent helemaal geen Kleine Generaal. In Engeland, bij Sunderland, keken we samen in het hotel naar een concert van een of andere legendarische zanger. En dan zit hij gewoon te huilen. Ja, haha, dan is hij heel soft." Het grootste penthouse van Sint-Petersburg als trainer van Zenit, privéjets, ereburger van een stad of land, op zijn verjaardag op audiëntie bij president Vladimir Poetin, eregast bij concerten van zijn favoriete artiesten: dankzij het voetbal omarmt de volksjongen de weelde. 'Dagobert Dick' Zo kleeft aan Advocaat, ook wel 'Dagobert Dick' genoemd, dat hij dol is op geld. Krenterig bovendien, met onnavolgbare keuzes tot gevolg. Zo was hij pas een paar maanden in dienst van België als bondscoach toen hij zijn contract opzegde om op voorspraak van president Poetin voor een vorstelijk salaris bij de Russische bond te tekenen. Advocaat zei zelf eens: "Ja, aan mij kleeft het imago van iemand die de boel achterlaat als hij ergens anders een beetje meer kan verdienen. Eigenlijk is dat ook wel waar, hè. Ik ging alleen nooit voor een béétje meer, maar voor een paar nullen meer." Toch wil Petrovic het beeld van geldwolf graag ontkrachten. "Dick vindt het misschien niet leuk dat ik dit zeg, want hij wil liever niet naar buiten brengen wie hij allemaal heeft geholpen. Maar hij heeft echt heel veel geld aan mensen gegeven, aan voetbaltalenten, goede doelen. En in een restaurant is het een gevecht om wie betaalt. Altijd wil hij de rekening pakken." "Ach Dickie..." Petrovic kan niet anders dan vol lof spreken over Advocaat. "Hij is een fantastisch mens, zo'n lieve man. Hij heeft altijd het beste met je voor. Als hij werd ontslagen als trainer, zei hij: Zeljko, jij moet gewoon blijven zitten. Nou, dat zegt voor mij al genoeg." Het voetbal houdt Advocaat - angstig voor de dood - op de been. Zijn moeder is inmiddels overleden, en zijn drie oudere broers ook. In een interview met NRC zei hij: "Met alles wat ik doe, denk ik: hoelang nog?" Petrovic: "Ik zeg altijd tegen Dick: niet stoppen, alsjeblieft. Dan wordt zijn vrouw weer boos op mij, maar het voetbal, dat is toch het mooiste wat er is?"