Merino reed in maart nog rond in een scootmobiel, nu is hij de WK-held van Spanje

Het WK schittert dankzij sterspelers als Lionel Messi, Jude Bellingham en Kylian Mbappé. Voor Spanje is er een onverwachte hoofdrolspeler opgestaan: Mikel Merino. Hij was als invaller de matchwinner in de knock-outwedstrijden tegen Portugal en België. Dinsdagavond staat hij met 'La Roja' in de halve finales tegen Frankrijk. Een paar maanden geleden reed de middenvelder vanwege een blessure nog rond in een scootmobiel en vreesde hij het WK te missen. Nu ziet de wereld er heel anders uit voor de 30-jarige Spanjaard: "Zelfs in mijn wildste dromen had ik niet kunnen voorstellen wat er nu aan het gebeuren is." Ongebruikelijke blessure De emoties van Merino zijn goed te begrijpen. Eind januari raakte de Arsenal-speler geblesseerd in een competitieduel met Manchester United. Het was een ongebruikelijke blessure, die zorgde voor een onzeker revalidatietraject. Op het dieptepunt van zijn herstel kon hij zelf de trap niet oplopen en moest hij zijn zeven maanden zwangere vrouw om hulp vragen. "Het was een stressfractuur op een heel vreemde plek in de voet, een plek die zelfs de specialisten nog nooit eerder hadden gezien. In het begin was ik wel een beetje bang. We hadden geen voorbeelden van spelers met dezelfde blessure. We wisten niet wat we konden verwachten en welke route we tijdens de revalidatie moesten volgen." De eerste momenten waren zwaar. "Ik speelde een tijdje met pijn, maar had niet verwacht dat daar een grote breuk zou ontstaan." "Toen ze zeiden dat ik er vijf maanden uit zou liggen, kon ik alleen maar denken aan het missen van het WK en het einde van het seizoen met Arsenal. Het feit dat ik hen niet kon helpen. Ik was op dat moment kapot. Het duurde een paar dagen voordat ik het kon verwerken." Vanaf dat moment was er nog een lange weg te gaan, maar Merino probeerde zijn situatie niet zwaarder te maken dan nodig. Om er wat luchtigheid in te brengen plaatste hij in maart zelfs een foto op sociale media waarop hij een scootmobiel bestuurde. "Met die scootmobiel probeerde ik er gewoon iets grappigs van te maken," vertelt Merino. "Ik kon twee maanden lang niet lopen. Het was een zware periode op krukken. De scootmobiel was een grappige manier om weer buiten te komen en te genieten van een ommetje met de hond." Toch was het niet eenvoudig, zeker toen hij zijn Arsenal-teamgenoten zag strijden om de Engelse titel. "Het was niet makkelijk om vanaf de tribunes toe te kijken. Ik ben dan erg zenuwachtig als ik mijn team zie spelen. Als het niet goed gaat, wil je het veld in sprinten en helpen. Het waren heel gekke maanden, waarin ik het team op een andere manier moest ondersteunen." Aan het eind van het seizoen maakte hij zijn rentree in de laatste competitiewedstrijd tegen Crystal Palace, nadat Arsenal een week eerder voor het eerst sinds 2004 de titel had binnengesleept. De Champions League-finale, een week later, speelde hij niet. Maar hij werd steeds fitter en tijdens het WK kreeg hij bij Spanje steeds meer speelminuten. Twee beslissende goals Merino kwam al in actie tijdens de groepsfase en in de zestiende finales tegen Oostenrijk, maar in de wedstrijden daarna drukte hij pas echt zijn stempel. Tegen Portugal viel hij vijf minuten voor tijd in en maakte hij in de blessuretijd het enige doelpunt van de wedstrijd. In de kwartfinale tegen België werd Merino in de 86ste minuut ingebracht en 117 seconden later schoot hij Spanje naar de laatste vier. Na de wedstrijd tegen België wist hij nauwelijks woorden te vinden, ook omdat hij inmiddels vader was geworden van zoon Marco. "Ik weet niet eens wat ik moet zeggen. Ik kan het niet geloven. Het is iets waardoor ik me bevoorrecht en ontzettend gelukkig voel. Een paar dagen geleden zat ik met mijn familie te eten en zei ik dat dit ongelooflijk was. Mijn familie zo dichtbij hebben, en vandaag voel ik me nog gelukkiger." Later, als zijn zoon ouder is, kan Merino hem alles vertellen over deze momenten. "Gelukkig is er YouTube en het internet en kan ik hem beelden laten zien. Met woorden is het moeilijk uit te leggen. Mijn familie was er niet bij in de vorige ronde, dus ik moest het nog een keer overdoen, zodat ze het live konden zien, haha. Ik ben heel blij dat ze erbij waren, want zij geven mij kracht. Een deel van de reden dat de bal voor mijn voeten viel, zijn zij." Merino hoopt dit WK op nog meer hoogtepunten die hij later aan zijn zoon kan tonen. Maar de weg die hij de laatste maanden heeft afgelegd, is voor de Spanjaard al een overwinning op zich.